ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٠ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

پرسيدم: «تا بيم دهى گروهى كه پدرانشان بيم نيافته و خودشان بيخبرند- ٦ سوره ٣٦-» فرمود: يعنى تا بيم دهى گروهى را كه تو در ميان ايشان هستى چنان كه پدرانشان بيم داده شدند،[١] زيرا اينها از خدا و پيغمبر و تهديدش بيخبرند «گفتار خدا[٢] در باره بيشتر آنها ثابت شده (يعنى در باره كسانى كه بولايت امير المؤمنين و امامان بعد از او اقرار نياورند) و آنها ايمان نمى‌آورند» بامامت امير المؤمنين و اوصياء بعد از او، و چون اقرار نياوردند. كيفرشان همانست كه خدا فرمايد: «بگردنهاى ايشان غل و زنجيرها بگذاريم كه تا چانه آنها برسد و سرشان بيحركت ماند- ٨ سوره ٣٦-» در ميان آتش دوزخ، سپس فرمايد:

«و پيش رويشان سدى قرار دهيم و پشت سرشان سدى ديگر، و آنها را بپوشانيم كه جايى را نبينند» اين عمل از نظر كيفرى است از جانب خدا براى ايشان كه ولايت امير المؤمنين و امامان بعد از او را انكار كردند، اين كيفر دنياى آنهاست و در آخرت در آتش دوزخ (بوسيله غل و زنجير) سرشان بيحركت ماند.

سپس خدا فرمايد: اى محمد «بيمشان دهى يا بيمشان ندهى براى آنها يكسانست، اين مردم ايمان نياورند- ١٠-» بخدا و بولايت على و جانشينان او، سپس فرمايد: «فقط تو كسى را بيم دهى كه از ذكر

[١] كلمه ما در آيه شريفه‌« ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ» سه وجه دارد: ١- نافيه، چنان كه در ترجمه بيان شد ٢- مصدريه، چنان كه در روايت تفسير فرمود. ٣- موصوله و مفعول دوم تنذر يعنى آنها را بيم دهى بدان چه پدرانشان بيم يافتند.

[٢] آنجا كه فرمايد: لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ‌« دوزخ را از ايشان پر كنم».