ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٢ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

سوره ٦٣-» فرمود خداى تبارك و تعالى كسانى را كه از پيغمبرش در امر ولايت وصيش پيروى نكرده، منافق ناميده و كسى را كه وصيت و امامت او را منكر شده، مانند منكر محمد قرار داده و براى اين مطلب آيه‌اى نازل كرده و فرموده است: «چون منافقين (بولايت وصيت) نزد تو آيند، گويند: شهادت ميدهم كه تو پيغمبر خدائى، خدا نيز داند كه تو پيغمبر او هستى و خدا شهادت ميدهد كه منافقين (بولايت على) دروغ گويند. سوگندهاى دروغين خويش را سپر خود ساخته‌اند و از راه خدا بگشته‌اند (راه خدا همان وصى است) و بد است آنچه انجام ميدهند. اين براى آنست كه (برسالت تو) ايمان آورده و (بولايت وصيت) كافر شدند پس (خدا) بر دلهايشان مهر نهاد و آنها فهم نميكنند- ٣ سوره ٦٣-».

عرضكردم: معنى فهم نميكنند چيست؟ فرمود. خدا ميفرمايد: نبوت تو را تعقل نميكنند. عرض كردم «و چون بآنها گويند: بيائيد تا رسول خدا براى شما آمرزش طلبد» فرمود: يعنى و چون بآنها گويند بولايت على برگرديد تا پيغمبر براى گناهان شما آمرزش طلبد «سرهاى خويش به پيچند» خدا فرمايد: «و آنها را ببينى كه برگردند» از ولايت على «در حالى كه متكبرند» از آن.

سپس گفتار خدا متوجه معرفى آنها شده، ميفرمايد: «براى آنها برابر است، برايشان آمرزش خواهى يا آمرزش نخواهى، خدا آنها را هرگز نخواهد آمرزيد، كه خدا گروه فاسقان را هدايت نكند» يعنى ستمگران بوصى تو را.

عرضكردم: «آيا آنكه نگونسار بر چهره خويش راه رود، هدايت يافته‌تر است، يا آنكه با قامت راست براه مستقيم ميرود؟- ٢٢ سوره ٦٧-» فرمود: خدا كسيرا كه از ولايت على برگشته بكسى مثل زده است‌