ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٨٢ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

آورديم» فرمود: مقصود از اين خطاب على عليه السلام و فاطمه و حسن و حسين است، و پس از ايشان در باره ائمه عليهم السلام جاريست، سپس گفتار خدا متوجه مردم مى‌شود و ميفرمايد: «پس اگر ايمان آوردند (يعنى مردم) بآنچه شما ايمان آورده‌ايد (مقصود على و فاطمه و حسن و حسين و ائمه عليهم السلام‌اند) هدايت يافته‌اند و اگر رو گردان شدند، ايشان در راه خلاف و دشمنى هستند- ١٣١ سوره ٢-».

٢٠-

امام باقر عليه السلام راجع بقول خداى تعالى: «سزاوارترين مردم بابراهيم، كسانى هستند كه از او پيروى كرده و اين پيغمبر و كسانى هستند كه ايمان آوردند- ٦٧ سوره ٣-» فرمود: ايمان آورندگان ائمه عليهم السلام و پيروان ايشانند.

٢١-

مالك جهنى گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: خداى عز و جل (از قول پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله) ميفرمايد: «اين قرآن بمن وحى شد تا بوسيله آن شما و هر كه را باو ميرسد بيم دهم- ٢٠ سوره ٦-» فرمود: يعنى هر كس از آل محمد كه بدرجه امامت برسد بوسيله قرآن بيم مى‌دهد چنان كه رسول خدا با آن بيم داد.

توضيح‌

- بيشتر مفسرين كلمه و من بلغ را بضمير أنذركم عطف دانسته و گفته‌اند مقصود از آن غائبين و معدومين در زمان پيغمبرند صلّى اللَّه عليه و آله، پس مقصود از آيه اينست كه: پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بوسيله قرآن شما حاضرين و كسانى را كه بعدا مى‌آيند بيم مى‌دهد، يعنى كيفر و عقابى كه قهرا بر اعمال آنها مترتب مى‌شود، بايشان ابلاغ ميكند، ولى طبق تأويلى كه امام عليه السلام در اين روايت ميفرمايد، و من بلغ بضمير مرفوع انذر معطوفست و مقصود اينست كه: پيغمبر و هر امامى كه بدرجه امامت رسد بوسيله قرآن مردم زمان خود را بيم مى‌دهد.