ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٩ - زندگى و وفات پيغمبر (ص)

١١-

امام باقر عليه السلام فرمود: در رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سه چيز بود كه در هيچ كس جز او نبود: ١- سايه نداشت (زيرا نور او تحت الشعاع خورشيد نميگشت) ٢- از راهى نميگذشت جز آنكه هر كس بعد از دو روز و سه روز از آنجا ميگذشت بواسطه بوى خوشش ميفهمد پيغمبر از آنجا عبور كرده است.

٣- از هيچ سنگ و درختى عبور نميكرد، جز آنكه براى او سجده مى‌كرد. (و اين سجده بعنوان احترام بود نه عبادت و معنوى بود نه ظاهرى نظير تسبيح موجودات خدا را).

١٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را بمعراج بردند، جبرئيل او را بجائى رسانيد و خود با او نيامد. حضرت فرمود: اى جبرئيل! در چنين حالى مرا تنها ميگذارى؟! گفت: برو، بخدا در جايى قدم گذاشته‌اى كه هيچ بشرى قدم نگذاشته و پيش از تو هم بشرى در آنجا راه نرفته.

١٣-

على بن ابى حمزه گويد: ابو بصير از امام صادق عليه السلام پرسيد و من حاضر بودم عرضكرد:

قربانت، پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را چند مرتبه بمعراج بردند؟ فرمود: دو مرتبه، و جبرئيل او را در مقامى نگه داشت و گفت: در جايت بايست اى محمد! زيرا در جايى ايستاده‌ئى كه هرگز هيچ فرشته و پيغمبرى در آنجا نايستاده است، همانا پروردگارت در نماز است، فرمود: اى جبرئيل! چگونه نمازى؟

گفت: ميفرمايد: سبوح، قدوس، منم پروردگار ملائكه و روح كه رحمتم بر غضبم پيشى دارد، پيغمبر (ص)