امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٨٠ - قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند

قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ. أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ (إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى‌) فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ: قُرْبَى آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَجِلْتَ إِنَّ النَّبِىَّ صلى الله عليه و آله لَمْ يَكُنْ بَطْنٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا كَانَ لَهُ فِيهِمْ قَرَابَةٌ فَقَالَ: إِلَّا أَنْ تَصِلُوا مَا بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ مِنَ الْقَرَابَةِ؛[١] از ابن عباس در باره اين آيه «مگر مودت حق القربى» سؤال شد. سعيد بن جبير گفت: آل و خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله منظور است. ابن عباس گفت: عجله كردى، هيچ قريشى نيست مگر اين‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله با وى قرابت داشت و معناى آيه اين است: «اى قريش قرابتى كه بين من و شما هست آن را حفظ كنيد و وصل نگه داريد.»

مشركين و قريش در فكر قتل و نابودى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بودند و آيا معقول است كه خداوند متعال و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از آن‌ها بخواهند و براى آن‌ها حكم صادر كنند كه شما مودت پيامبر را حفظ كنيد. آيا از كسانى كه اسلام، قرآن و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را قبول ندارند مى‌شود چنين درخواستى نمود!؟ آيا پاسخ آن‌ها چيزى جز به استهزا گرفتن آن حضرت در برابر اين درخواست خواهد بود!؟ در قرآن خداوند متعال از مشركين هيچ جا نخواسته كه نماز بخوانند و يا روزه بگيرند، زكات بدهند؛ زيرا تا زمانى كه آن‌ها ايمان نياورده‌اند چنين درخواست و امر بر آن‌ها معنا نخواهد داشت. در مورد بحث ما نيز همين واقعيت حاكم است.

پس اين نيز يكى ديگر از اخبار عجيب صحيح بخارى است. قرآن مى‌فرمايد مودت نزديكان پيامبر صلى الله عليه و آله را حفظ كنيد و حالا يك فرد مريضى پيدا مى‌شود و يك دروغ را به ابن عباس نسبت مى‌دهد و ما نيز آن را اعتقاد خود قرار مى‌دهيم!.

[١] . صحيح بخارى، كتاب التفسير؛ باب قوله( إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى)، ح ٤٨١٨ و ٣٤٩٧.