امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٣٧ - زهرى و كتمان فضائل اهل بيت عليهم السلام

منابر اسلامى اميرالمؤمنين عليه السلام را لعن مى‌كردند كه براى نمونه تنها با اشاره به يك سخن از اعتراف علما به اين تاريخ ننگين بنى اميه بسنده مى‌كنيم:

ياقوت حموى در مورد سجستان مى‌نويسد: رهنى گفته است: بزرگ‌تر از همه‌اى اين‌ها على بن ابى‌طالب در منابر شرق و غرب لعن مى‌شد، ولى در منبر سجستان جز يك مرتبه لعن نشد و مردم آن، بنى اميه را نگذاشتند چنين كارى را در شهر و منبر آن‌ها انجام دهند و اضافه كردند كه هيچ كسى در منبر آن‌ها لعن نشود ... چه شرفى بزرگ‌تر است از روى‌گرداندن مردم سجستان از لعن برادر رسول خدا بر منبرشان است، در حالى كه او در منبرهاى مكه و مدينه لعن مى‌شد.[١]

زهرى حيات خود را وقف يك چنين خاندانى نمود و حال آن‌كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بنى اميه را دشمنان اسلام معرفى فرموده و آن‌ها را لعنت كرده‌اند. زهرى خود را كاملًا تسليم سياست اين دشمنان اسلام كرد و بنابر اين با وجود اين‌كه اين همه اخبار در كتب حديثى مكتب اهل سنت از او به جاى مانده است، با اعتراف اهل سنت، زهرى هيچ حديثى در فضائل اهل بيت عليهم السلام روايت نكرده است و در مقابل در مذمت اهل بيت صلى الله عليه و آله اخبار جعل كرده است.

ابن حبان از محدثين بزرگ اهل سنت مى‌گويد:

از مالك و زهرى در بين احاديثى كه روايت كرده‌اند، هيچ حديثى در مناقب على در حفظ ندارم.[٢]

ابوجعفر خطمى مى‌گويد: زهرى مردى را به قتل رسانيد و من آن را به ابن عيينه گفتم و او سخن مرا تأييد كرد و گفت: همچنين در فضيلت على هيچ حديثى روايت نكرد و مروانى بود.[٣]

[١] . معجم البلدان حموى، ج ٣، ص ١٩١.

[٢] . المجروحين ابن حبان، ج ١، ص ٢٥٨.

[٣] . الامام بخارى وصحيحه الجامع المختصر، ص ٣١٣؛ قبول الاخبار، ج ١، ص ٢٦٩.