امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٦١٣ - از نزول آيهى رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله جز ابوبكر كسى اطلاع نداشت

(ورحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را انكار كرده و مردم را تهديد مى‌نمود كه حضرت نمرده و هركه بگويد حضرت از دنيا رفته‌اند گردنش را مى‌زنم). ابوبكر به عمر گفت: بنشين، ولى عمر قبول نكرد (سه مرتبه ابوبكر تكرار كرد وعمر گوش نداد، طبق روايات ديگر)، پس ابوبكر شروع به صحبت نمود كه مردم عمر را ترك كردند و به سوى او متمايل شدند. ابوبكر گفت: هر كسى از شما كه محمد صلى الله عليه و آله را مى‌پرستيد، پس محمد صلى الله عليه و آله مرده است‌، و هر كه خدا را عبادت مى‌كرد پس خدا زنده است و نخواهد مرد. خداوند (در قرآن) مى‌فرمايد: «محمد صلى الله عليه و آله فقط فرستاده خداست؛ و پيش از او، فرستادگان ديگرى نيز بودند؛ آيا اگر او بميرد و يا كشته شود، شما به عقب برمى‌گرديد؟ (ومرتد مى‌شويد؟) و هر كس به عقب باز گردد، هرگز به خدا ضررى نمى‌زند؛ و خداوند بزودى شاكران (و استقامت كنندگان) را پاداش خواهد داد» به خدا سوگند گويا مردم نمى‌دانستند كه خداوند چنين آيه نازل كرده است تا اين كه ابوبكر آن را تلاوت نمود و مردم آن را از ابوبكر دريافت كردند، و همگى پس از آن، آن آيه را تلاوت مى‌كردند.

در نقل ديگر بخارى زهرى در ادامه مى‌گويد: فَأَخْبَرَنِى سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ: وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلَاهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِى رِجْلَاىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلَاهَا أَنَّ النَّبِىَّ قَدْ مَاتَ؛ سعيد بن مسيب به من خبر داد كه عمر بن خطاب گفت: به خدا سوگند اين آيه را پس از تلاوت ابوبكر فهميدم (گفتم: آيا اين در قرآن است؟) ....

شما توجه كنيد كه با چنين افسانه‌ها براى خلفا به خيال خود فضائل درست كرده‌اند.

اولا: اين را كه گويا كسى اين آيه را قبل از تلاوت ابوبكر نمى‌دانسته، تنها زهرى نقل كرده است و اخبار فراوان آن را تكذيب مى‌كند.

ثانيا: قبل از اين‌كه ابوبكر برسد، ديگر صحابه اين آيه را تلاوت كردند، ولى چون‌