امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٦١ - ابوهريره و تهمت كافر گشتن عرب پس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

رأيت ان الله قد شرح صدر أبي‌بكر بالقتال فعرفت انه الحق؛[١] ابوهريره مى‌گويد: چون پيامبر صلى الله عليه و آله از دنيا رفت وابوبكر خليفه شد، گروهى از عرب كافر شدند، عمر بن خطاب گفت: اى ابوبكر، چگونه با مردم (با مسلمين) مى‌جنگى و حال آن‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: امر شدم با مردم بجنگم تا زمانى كه لا اله الا الله بگويند، پس هركه لا اله الا الله گفت مال و جانش در امان است و حسابش با خداست! ابوبكر گفت: قطعا خواهم جنگيد با كسى كه بين نماز و زكات جداى مى‌اندازد، همانا زكات حق مال است ....

اولا دقت داشته باشيم كه بخارى باز از اين خبر عبارت «هركه بين نماز و زكات فرق گذارد ...» را حذف كرده است. ثانيا: واقعيت و سخن عمر بن خطاب و ابوبكر بر كذب و تهمت بودن سخن ابوهريره شهادت مى‌دهد و بيان مى‌كند كه آن‌ها كافر نشدند بلكه مسلمان بودند و ابوهريره به دروغ چنين تهمت را زده، ولى جالب است كه باز بدون توجه سخن خليفه اول و دوم را همراه با تهمت خود نقل كرده است.

همچنين بايد توجه داشته باشيم كه بعد از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كسى زكات را انكار نكرد، بلكه چون مى‌دانستند كه اميرالمؤمنين عليه السلام جانشين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هستند لذا وقتى خلافت را ابوبكر گرفت از پرداختن زكات به او خوددارى كردند. اين واقعيت را اخبار فراوان تأييد مى‌كند كه به برخى آن‌ها اشاره مى‌كنيم:

كان عمر يقول: لئن أكون سألت النبي صلى الله عليه و آله عن ثلاث أحب إلي من حمر النعم: عن الخليفة بعده وعن قوم قالوا: نقر بالزكاة من أموالنا ولا نؤديها إليك أيحل قتالهم؟ وعن‌

[١] . صحيح مسلم، ح ١٣٣، كتاب الايمان، باب الأَمْرِ بِقِتَالِ النَّاسِ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. مسند احمد، ج ١، ص ١١٩، ح ١١٧ و ٣٣٥؛ صحيح بخارى، كتاب الزكاة، باب وُجُوبِ الزَّكَاةِ، ح ١٣٩٩ و ١٤٥٧ و ٦٩٢٤ و ٧٢٨٤.