ديگر را كه در آن حضرت صلى الله عليه و آله فرموده‌اند: من تنها از پيشوايان گمراه كننده براى امتم مى‌ترسم همه را صحيح دانسته است و به اين معنا از اميرالمؤمنين عليه السلام و كعب بن عجرت و جابر و ابودردا و ابوامامه و ابواعور نيز حديث روايت شده است.

٧. ابوهريره مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: هلاك و فساد امتم بر دست اين قشر (غلامان احمق) از قريش است. مردم گفتند: ما را به چه امر مى‌فرماييد، فرمودند: اگر مردم از آن‌ها جدا مى‌شدند.[١] در برخى از اين روايات ابوهريره به مروان مى‌گويد: اگر بخواهم مى‌توانم اسم ببرم كه اين‌ها بنى فلا و بنى فلان (بنى اميه و بنى عباس) هستند.

چنان‌كه در گذشته اشاره شد قطعاً ابوهريره از جمله كسانى خواهد بود كه با اين قشر همكارى نمود و او، هم امير مدينه از جانب معاويه بود و هم نائب مروان در غيابش. پس ملاحظه مى‌كنيد كه ابوهريره هم به اين حديثى كه خودش روايت كرده عمل نكرده است و هم به احاديث فراوان ديگر در مورد اهل بيت عليهم السلام به مانند: «جنگ با اهل بيت عليهم السلام جنگ با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است» و ....

مضافاً بر اين احاديث، در شرح حال ابن شهاب زهرى نيز احاديثى در اين موضوع ذكر كرديم كه از جمله پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده‌اند: انسان هر مقدار به سلطان نزديك شود، به همان مقدار از خداوند متعال دور خواهد شد.[٢] و جالب است كه اين حديث نيز از ابوهريره با سند صحيح روايت شده است.

از احاديث فوق روشن شد كه حضرت به شدت امت خود را از اين اميران برحذر مى‌داشته‌اند، پس چگونه ممكن است كه اطاعت از آنان را در رديف اطاعت از خود قرار داده و خارج شدن از اطاعت آن‌ها را مساوى با مرگ جاهلى كه كفر است، خوانده‌

[١] . صحيح بخارى، كتاب المناقب، باب: علامات النبوة في الاسلام، ج ٣، ص ١٣١٩، ح ٣٦٠٥ و ٣٦٠٥ و ٧٠٥٨؛ مسند احمد، ج ٢، ص ٢٨٨، ح ٧٨٥٨ و ٨٠٢٠ و ٨٢٨٧ و ٨٣٢٩ و ١٠٩٤٠.

[٢] . سنن ابى داود، ج ١، ص ٦٥٣، ح ٢٨٦٠؛ مسند احمد، ج ٢، ص ٣٧١، ح ٨٨٢٣ و ٩٦٨١؛ مجمع الزوائد، ج ٥، ص ٢٤٦؛ احاديث صحيحه، ج ٣، ص ٣٤٦، ح ١٢٧٢.