امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٠٥ - اول كسى كه اسلام آورد

كه غير از من پس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خدا را عبادت كرده باشد و قبل از اين‌كه كسى از اين امت خدا را عبادت كند من هفت سال خدا را عبادت كردم.

هيثمى سند اين حديث را حسن دانسته است.

٦. در حديث ديگر اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند:

أنا عبد الله وأخو رسول الله وأنا صِدِّيقُ الأكْبَر لا يقولها بعدي إلَّا كاذب مفتر صلَّيْتُ قبل النّاس بسبع سنين؛[١]

من بنده خدا وبرادر رسول خدا صلى الله عليه و آله هستم و من صديق اكبر هستم و اين سخن را پس از من جز كذاب مفتر نخواهد گفت و من هفت سال قبل از مردم نماز خواندم.

محمد فؤاد عبدالباقى در حاشيه سنن ابن ماجه مى‌گويد: در زوائد (بوصيرى) گفته است: اين سند صحيح و رجالش ثقه‌اند و حاكم آن‌را به شرط شيخين صحيح دانسته است. فتنى در رد سخن ابن جوزى كه اين حديث را موضوع دانسته است، مى‌گويد: حاكم به شرط شيخين اين حديث را صحيح دانسته است. (تذكرة الموضوعات، ص ٩٦). از اين دو گواهى فوق استفاده مى‌شود كه تصحيح حاكم را از مستدرك حذف كرده‌اند. همچنين ذهبى در «ميزان» اين حديث را با سند صحيح ديگر مختصر نقل كرده است.

اين حديث را به اين معنا با اسانيد مختلف زاذان؛ حبت عرنى، عبدالله بن ابى‌هذيل، عباد بن عبدالله، حكيم مولى زاذان و عبدالله بن نجى از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كرده‌اند.

٧. عفيف مى‌گويد: در جاهليت به مكه آمدم و به عباس وارد شدم. سپس به كعبه نظر مى‌كردم. جوانى آمد و شروع به نماز كرد سپس غلامى آمد وسمت راست او قرار گرفت و سپس خانمى آمد وپشت آن‌ها قرار گرفت ... عباس‌

[١] . سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٤٤، ح ١٢٠؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١٠٧، ح ٨٣٩٥؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ٣٦٨، ح ٣٢٠٨٤؛ السنه ابن ابى‌عاصم، ص ٥٨٤، ح ١٣٢٤؛ ميزان الاعتدال ذهبى؛ ج ١، ص ٤٣٣، رقم ١٦١٣.