امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤١١ - ابوهريره و نسبت اخبار يهود به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

فرد الله عليه عينه وقال: ارجع فقل له: يضع يده على متن ثور فله بكل ما غطت به يده بكل شعرة سنة. قال: أى رب ثم ماذا؟ قال: ثم الموت. قال: فالآن فسأل الله أن يدنيه من الأرض المقدسة رمية بحجر. قال: قال رسول الله صلى الله عليه و آله: فلو كنت ثم لأريتكم قبره إلى جانب الطريق عند الكثيب الأحمر؛[١] در اين حديث ابوهريره به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت داده است كه ملك الموت براى قبض روح به سوى موسى فرستاده شد، وقتى به نزد موسى رسيد موسى اورا زد، پس چشمانش كور گشت، پس فرشته به نزد پروردگار برگشت و گفت: مرا به نزد بنده‌ى فرستادى كه نمى‌خواهد بميرد ... ملك الموت عيانا براى قبض ارواح مى‌آمد و پس از اين اتفاق پنهانى براى قبض ارواح مى‌آيد.

البته بايد دقت داشته باشيم كه كور شدن چشم ملك الموت را بخارى در صحيحش حذف كرده و ديگران آن را ذكر كرده‌اند و عيانا آمدن ملك الموت تا زمان كور كردن حضرت موسى و پس از آن مخفيانه شدن آمدن او نيز با سند صحيح در روايت دوم احمد وحاكم در «مستدرك، حديث شماره ٤١٠٧» وارد شده است.

دقت داشته باشيم كه اين حديث را ابوهريره به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت داده است، ولى بخارى و مسلم و احمد در حديث اولش آن را از طريق عبدالرزاق موقوف نقل كرده‌اند، حال آن‌كه عبدالرزاق در مصنف آن را مرفوع روايت كرده است. احمد در سند دوم با سند صحيح ديگر از طريق غير عبدالرزاق و ابن حبان و ابن كثير در تاريخش نيز حديث را مرفوع روايت كرده‌اند و آخر حديث كه همه يكسان نقل كرده‌اند نيز ثابت مى‌كند كه ابوهريره حديث را مرفوع روايت كرده و آن را به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت داده‌

[١] . مصنف عبدالرزاق، ج ١١، ص ٢٧٤، ح ٢٠٥٣٠؛ صحيح بخارى، كتاب الجنائز، باب: من احب الدفن في الارض المقدسة، ج ١، ص ٤٤٩، ح ١٣٣٩ وج ٣، ص ١٢٥٠، ح ٣٤٠٧؛ صحيح مسلم، كتاب الفضائل، باب من فضائل موسى، ج ٤، ص ١٨٤٢، ح ٢٣٧٢. مسند احمد، ج ٢، ص ٢٦٩، ح ٧٦٣٤ و ١٠٩١٧؛ صحيح ابن حبان، ج ١٤، ص ١١٦، ح ٦٢٢٤.