امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٢٥ - انكار امالمؤمنين عائشه بر ابوهريره

ابوالفتح موصلى مى‌گويد: و اما رواية أبى هريرة فشك فيها قوم لكثرتها؛[١] مسلمين به احاديث ابوهريره به خاطر كثرتش شك كردند.

رشيد رضا مصرى مى‌گويد: اگر عمر عمرش طولانى مى‌شد تا اينكه ابوهريره وفات مى‌كرد، اين همه احاديث فراوان به ما نمى‌رسيد. مجلة المنار، ج ١٠، ص ٨٥١.

همو مى‌گويد: اين سخن محدثان: مراسيل صحابه حجت است، تو را مغرور نكند ... اگر ثابت شد اينكه مثلا ابوهريره از كعب الاحبار حديث روايت مى‌كرد، پس بسيارى از احاديثش مراسيل است و واجب است در تمام حديث غريب او كه تصريح به سماع از رسول خدا صلى الله عليه و آله نكرده است، شك كرد و اگر از اسرائليات و به معناى آن بود محتمل است كه آن را از كعب روايت كرده و اين احتمال علت مانعه از نسبت دادن آن سخن به رسول خدا صلى الله عليه و آله است.[٢]

ابوريه از رشيد رضا اين گونه نقل كرده است: اكثر احاديث مرفوع كه از ابوهريره روايت شده است، او آن را از رسول خدا صلى الله عليه و آله نشنيده است.[٣]

انكار ام‌المؤمنين عائشه بر ابوهريره‌

عن عائشة انها دعت ابا هريرة فقالت له: يا اباهريرة ما هذه الاحاديث التى تبلغنا انك تحدث بها عن النبى! هل سمعت الا ما سمعنا وهل رأيت الا ما رأينا! قال: يا اماه انه كان يشغلك عن رسول الله المرآة والمكحلة والتصنع لرسول الله وانى والله ماكان يشغلنى عنه شئ؛[٤] ام المؤمنين عايشه ابوهريره را خواست و گفت: اى ابوهريره، اين احاديث‌

[١] . المثل السائر فى أدب الكاتب والشاعر، ابوالفتح موصلى، ص ١٤١( از نويسنده اين كتاب به امام، مفتى وفقيه تعبير شده است و او متوفاى ٥٤٢ ه. ق. و شافعى مذهب است كه شرح حالش در كتاب« سير اعلام النبلاء، ج ٢٠، ص ١١٨، رقم ٧٢» وارد شده است.

[٢] . مقالات وفوائد حديثية من مجلة المنار، ج ١، ص ١٥٠.

[٣] . شيخ المضيره، ص ١٥٠؛ مجله المنار، ج ١٩، ص ٩٧.

[٤] . المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ٥٠٩؛ سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦٠٤؛ فتح البارى، ج ٧، ص ٦١.