امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٢٦ - انكار امالمؤمنين عائشه بر ابوهريره

چيست كه به ما مى‌رسد كه توان را از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت مى‌كنى! مگر چيزى جز همانى كه ما شنيديم را شنيدى وديدى! ابوهريره گفت: اى مادر، تو را (از شنيدن احاديث) از پيامبر صلى الله عليه و آله زينت دادن خود براى آن حضرت باز مى‌داشت، ولى مرا چيزى از آن حضرت مشغول نمى‌كرد.

حاكم، ذهبى و ابن حجر سند اين خبر را صحيح دانسته‌اند. ولى پاسخ ام‌المؤمنين را در اين خبر ذكر نكرده‌اند. اشاره كرديم كه بزرگان تابعين مانند مسروق، علقمه، اسود كه فراوان از ام‌المؤمنين عائشه حديث روايت كرده و از شاگردان او محسوب مى‌شوند، از ابوهريره هيچ حديثى روايت نكرده‌اند و همچنين عروه كه صحاح سته بيش از هزار حديث از او روايت كرده‌اند تنها دو حديث از ابوهريره روايت كرده و قاسم بن محمد نيز يك حديث از او در كتب سته روايت كرده است، ممكن است اين عمل و عدم اخذ روايت از ابوهريره با ارشاد عائشه باشد.

عن عائشة أنها قالت: ألا يعجبك أبو (هريره) فلان جاء فجلس إلى جانب حجرتي يحدث عن رسول الله صلى الله عليه و آله يسمعني ذلك وكنت أسبح فقام قبل أن أقضي سبحتي ولو أدركته لرددت عليه إن رسول الله صلى الله عليه و آله لم يكن يسرد الحديث كسردكم؛[١] ام‌المؤمنين عائشه مى‌گويد: آيا تعجب نمى‌كنى از ابوهريره كه آمد و كنار حجره (منزل) من نشست و شروع كرد به نقل حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله و صدايش را بلند مى‌كرد كه من بشنوم و من مشغول نماز بودم و قبل از اين‌كه نمازم را تمام كنم بلند شد ورفت. اگر من او را درك مى‌كردم قطعاً پاسخش را مى‌دادم كه همانا پيامبر صلى الله عليه و آله مانند شما زياد حديث بازگو نمى‌كرد.

در اين خبر چنان‌كه ملاحظه مى‌كنيد بخارى اسم ابوهريره را مبهم گذاشته است و

[١] . صحيح بخارى، كتاب المناقب، باب: صفة النبي، ج ٣، ص ١٣٠٧، ح ٣٥٦٨؛ صحيح مسلم، كتاب فضائل الصحابة، باب من فضائل ابوهريره، ج ٤، ص ١٩٤٠، ح ٢٤٩٣؛ مسند احمد، ج ٦، ص ١١٨، ح ٢٤٩٠٩ و ٢٥٢٧٩، وديگران.