امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٦٨٨ - ١٠ مروان و امر به سب اميرالمؤمنين عليه السلام

زده مى‌شد، خوش‌حال مى‌شد. (مروان) گفت: داستان ناميده شدن او به اين اسم را به ما خبر بده. سهل گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله به منزل فاطمه آمد و على را پيدا نكرد ....

اين خبر را مسلم در صحيحش كامل نقل كرده است، ولى بخارى كل اين داستان را در صحيحش حذف كرده و نقل اين خبر را تنها از: «پيامبر صلى الله عليه و آله به منزل فاطمه آمد ....» شروع كرده است.[١]

باز بخارى در خبر ديگرى نيز با حذف اسم مروان و تحريف لعن و سب به دعا چنين روايت كرده است:

أَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ: هَذَا فُلَانٌ- لأَمِيرِ الْمَدِينَةِ- يَدْعُو عَلِيًّا عِنْدَ الْمِنْبَرِ. قَالَ: فَيَقُولُ مَاذَا؟ قَالَ: يَقُولُ لَهُ: أَبُوتُرَابٍ. فَضَحِكَ قَالَ: وَاللَّهِ مَا سَمَّاهُ إِلَّا النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله، و ما كَانَ لَهُ اسْمٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْهُ. فَاسْتَطْعَمْتُ الْحَدِيثَ سَهْلًا، وَقُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ كَيْفَ قَالَ: دَخَلَ عَلِىٌّ عَلَى فَاطِمَةَ ثُمَّ خَرَجَ فَاضْطَجَعَ فِى الْمَسْجِدِ، فَقَالَ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله «أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ» قَالَتْ فِى الْمَسْجِدِ. فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَوَجَدَ رِدَاءَهُ قَدْ سَقَطَ عَنْ ظَهْرِهِ، وَخَلَصَ التُّرَابُ إِلَى ظَهْرِهِ، فَجَعَلَ يَمْسَحُ التُّرَابَ عَنْ ظَهْرِهِ فَيَقُولُ «اجْلِسْ يَا أَبَا تُرَابٍ»[٢] در اين خبر بخارى به جاى مروان «فلان» آورده است و به جاى سب و لعن «دعا مى‌كند» آورده است. و حال آن‌كه چنان‌كه در شرح حال مروان اشاره شد، از مسلمات تاريخ اين است كه او هميشه در منبر اميرالمؤمنين عليه السلام را لعن مى‌كرد، ولى باز شما ملاحظه مى‌كنيد كه بخارى حاضر نيست كه از دشمنى مروان با اهل بيت عليهم السلام مسلمين آگاه بشوند.

[١] . صحيح بخارى، كتاب الصلاة، باب: نوم الرجال في المسجد، ج ١، ص ١٦٩، ح ٤٤١، وج ٥، ص ٢٣١٦، ح ٥٩٢٤.

[٢] . صحيح بخارى، كتاب فضائل الصحاب، باب: فضائل علي بن ابى‌طالب، ح ٣٧٠٣ وج ١، ص ١٦٩، ح ٤٣٠، وج ٥، ص ٢٣١٦، ح ٥٩٢٤.