أحدية ثم قال: تفرقنا عن رسول الله صلى الله عليه و آله يوم أحد فصعدت الجبل، فسمعت يهوديا يقول: قتل محمد، فقلت لا أسمع أحدا يقول قتل محمد الا ضربت عنقه، فنظرت فإذا رسول الله، والناس يتراجعون إليه، فنزلت هذه الآية: «وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ» الآية؛[١] كليب مى‌گويد: عمر خطبه خواند و هميشه در منبر آل عمران (آيه‌ى فرار از جنگ) را مى‌خواند و مى‌گفت: اين آيه در احد نازل شد. سپس گفت: از اطراف پيامبر صلى الله عليه و آله متفرق شديم (در روايت دوم: از مشركين فرار كرديم) (در روايت دوم: و من نيز فرار كردم) و به بالاى كوه برآمدم ... ناگهان پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم و مردم به سوى آن حضرت برمى‌گشتند، پس اين آيه نازل گشت: «محمد صلى الله عليه و آله فقط فرستاده خداست ....» اين لفظ روايت ابن منذر است و روايت دوم از طبرى است كه در معنا يك هستند و سند طبرى رجالش رجال صحيح هستند جز كليب كه ثقه و از رجال سنن و بخارى در يكى از كتاب‌هايش است و او از صحابه نيز خوانده شده است.

سابعا: اين حديث به اين معنا نيز است كه گويا تمام صحابه نيز در رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شك داشته‌اند؛ زيرا مى‌گويد: «پس از تلاوت ابوبكر همه شروع كردند به تلاوت آن» و حال آن‌كه لزوم رحلت حضرت در اخبار فراوان و مسلم وارد شده و آن حتى از خود عمر بن خطاب نيز ثابت است.

لذا كذب بودن اين خبر كه صحابه با تلاوت ابوبكر از اين آيه آگاه شده باشند، روشن مى‌شود و همچنين عمر بن خطاب به خاطر نقشه‌اى كه داشته‌اند و ابن ابى‌الحديد نيز بر آن اعتراف كرده، به اين سبك رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را انكار نمود و اين را، هم اخبار و دلائل فوق ثابت مى‌كند و هم ده‌ها اخبار مسلم در صحاح و غيره كه در مورد مسلم بودن از دنيا رفتن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در بين مسلمين، وارد شده است. و همچنين نقشه‌

[١] . كنز العمال، ج ٢، ص ٣٧٥، ح ٤٢٩٠ و ٤٢٩١؛ در المنثور، ج ٢، ص ٨٠؛ فتح القدير شوكانى، ج ١، ص ٣٨٨ به نقل از ابن منذر؛ تفسير طبرى، ج ٤، ص ١٩٣.