امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٦٨ - حديث ديگر زهرى در علم خليفه دوم

٤. سعيد بن مسيب مى‌گويد: عمر بن خطاب هميشه مى‌گفت: خدايا مرا در مشكلاتى باقى مگذار كه براى حل آن على حضور نداشته باشد.[١] بلاذرى اين خبر را با دو سند نقل كرده و سندش صحيح است.

٥. مردى به نزد خليفه دوم آمد و گفت: براى ما يك ماه و دو ماه مى‌گذرد وآب پيدا نمى‌كنيم، خليفه دوم گفت: اگر من (به جاى شما) باشم نماز نمى‌خوانم تا زمانى كه آب پيدا نكنم ....[٢] در برخى روايات آمده است: نماز نخوان تا زمانى كه آب پيدا كنى. ابن حجر پس از نقل اين خبر مى‌گويد: اين مذهب از عمر مشهور است.[٣] با اين‌كه قرآن تصريح دارد: اگر آب پيدا نكرديد با خاك پاك تيمم كنيد.[٤]

٦. عمر بن خطاب در زمان خلافت خويش معناى «اب» در اين آيه‌ (وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا) را ندانست و گفت: اين تكلف است اى عمر.[٥] حاكم و ذهبى سند اين خبر را به شرط شيخين صحيح دانسته‌اند.

٧. خانمى را به نزد عمر بن خطاب آوردند كه در شش ماه بچه به دنيا آورده بود. خليفه دوم خواست وى را سنگسار كند، خبر به اميرالمؤمنين عليه السلام رسيد، حضرت فرمود: بر او رجمى نيست. عمر علتش را سؤال كرد. اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: قرآن‌

[١] . انساب الاشراف بلاذرى، ج ٢، ص ٣٥١؛ فتح البارى ابن حجر، ج ١٣، ص ٢٧٦.

[٢] . مسند احمد، ج ٤، ص ٣١٩، ح ١٨٩٠٢؛ سنن نسائى المجتبى، ج ١، ص ١٦٨، ح ٣١٦؛ مصنف عبدالرزاق، ج ١، ص ٢٣٨، ح ٩١٥؛ صحيح مسلم، كتاب الحيض، باب التيمم، ج ١، ص ٢٧٧، ح ٣٦٨، با چهار سند؛ صحيح بخارى، كتاب التيمم، باب اذا خاف الجنب على نفسه المرض او الموت، ج ١، ص ٤٥ و ٨٧، ح ٣٣٩ و ٣٤٠ و ٣٤٥ الى ٣٤٧ وديگران.

[٣] . فتح البارى، ج ١، ص ٣٢٦.

[٤] . نساء، ٤٣؛ مائده، ٦.

[٥] . مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ١٣٦، ح ٣٠١٠٥؛ المستدرك على الصحيحين حاكم، ج ٣، ص ٣٩٩، ح ٣٨٩٧.