ام‌المؤمنين عائشه را از اين جنگ برحذر داشته‌اند.[١] اين خبر با اسانيد مختلف از ام‌المؤمنين عائشه، ام‌سلمه، ابن عباس، ابورافع وطاووس روايت شده است، حاكم، ذهبى، هيثمى، ابن حجر، البانى و شعيب ارنؤوط اسانيد گوناگون از آن را صحيح دانسته‌اند.

و اخبار فراوان ديگر كه متأسفانه چشم امام بخارى آن‌ها را نديده است. حالا سبب چه بوده كه بخارى هيچ يك از اين اخبار و اخبار فراوان ديگر در اين موضوع را كه غير واحد از صحابه روايت كرده‌اند، در صحيحش روايت نكرده است، ولى احاديث خلاف قرآن و مسلمات را در مقام طعن بر اميرالمؤمنين عليه السلام ذكر كرده است!.

درباره جنگ‌هاى اميرالمؤمنين عليه السلام كسى جز كافر شك نمى‌كند

و بايد دقت داشته باشيم كه از جابر بن عبدالله انصارى در مورد جنگ‌هاى اميرالمؤمنين عليه السلام سؤال كردند و او در پاسخ گفت: در مورد جنگ‌هاى على كسى جز كافر شك نمى‌كند.[٢] سند اين خبر بدون ترديد صحيح است. ذهبى اين خبر را در شرح حال سويد بن سعيد ذكر كرده است و حال آن‌كه سويد ثقه است و مسلم در صحيحش ٥٣ حديث از او روايت كرده است، گرچه او را تضعيف نيز كرده‌اند، ولى كتاب او را صحيح خوانده‌اند و او اين حديث را به صورت سماع روايت كرده است. البته اخبار در اين موضوع فراوان است و ما در كتاب «ابن تيميه امام سلفى‌ها» اخبار بيشتر در اين‌

[١] . مسند احمد، ج ٥، ص ٥٢، ح ٢٤٢٩٩، ج ٧، ص ٧٨ و ١٤٠، ح ٢٤٦٩٨ و ٢٧٢٤٢؛ مسند ابويعلى، ج ٨، ص ٢٨٢، ح ٤٨٦٨؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ١٥، ص ٢٦٠ و ٢٦٥، ح ١٩٣٦١ و ١٩٦١٧، وج ٧، ص ٥٣٦، ح ٣٧٧١؛ تاريخ طبرى، ج ٤، ص ٤٥٩، ج ٥، ص ١٧٨؛ مجمع الزوائد، ج ١، ص ٢٣٤، ج ٧، ص ٢٣٤؛ صحيح ابن حبان، ج ١٥، ص ١٢٦، ح ٢٧٣٢؛ مسند ابن راهويه، ج ٣، ص ٨٩١، ح ١٠٦٩؛ مسند بزار، ج ٩، ص ٣٢٦، ح ٣٨٨١؛ معجم الكبير، ج ١، ص ٣٣٢، ح ٩٩٥؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٢٩؛ سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ١٧٧؛ فتح البارى، ج ١٣، ص ٥٥؛ احاديث صحيحه البانى، ج ١، ص ٤٧٣، ح ٤٧٤.

[٢] . تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٤٤٤؛ ميزان الاعتدال، ج ٢، ص ٢٥٢، رقم ٣٦٢١.