عن ابن عباس: عن النبي صلى الله عليه و آله قال: من كره من أميره شيئا فليصبر فإنه من خرج من السلطان شبرا مات ميتة جاهلية؛[١] هر كه از (برخورد ورفتار) اميرش كراهت داشته باشد، پس صبر كند، وهمانا هر كه از اطاعت سلطان يك وجب خارج شود (و در آن حال بميرد) به مرگ مردم زمان جاهليت (كافر) مرده است.

قبل از آشنايى با احاديثى كه اين دو حديث و امثال آن را نقض مى‌كند، بايد اشاره كنيم كه اين‌گونه احاديث در واقع در مورد امامان و جانشينان بر حق پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله صادر شده است كه به غير آن‌ها و به سلاطين جور آن را تطبيق كرده‌اند كه پس از ذكر احاديث ناقض اين دو حديث، به دلائل اين سخن نيز اشاره خواهيم كرد. اما اين‌كه اين حديث با اين لفظ به ابن عباس نسبت داده شده است بايد بدانيم كه آن، با سيره ابن عباس مخالف است؛ زيرا ابن عباس همراه با محمد حنفيه به ابن زبير بيعت نكردند و از جماعت او خود را كنار كشيدند. همچنين بايد در جريان اين حقيقت باشيم كه «جماعت» آن دسته و گروهى هستند كه همراه و پيرو حق باشند گرچه تعدادشان كم و حتى يك نفر باشد.[٢]

اما احاديث:

١. عباده بن صامت مى‌گويد: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از امرا ياد كرد و فرمود: افرادى بر

[١] . صحيح بخارى، كتاب الفتن، باب: قوله صلى الله عليه و آله: سترون بعدى امورا تنكرونها، ج ٦، ص ٢٥٨٨، ح ٧٠٥٣؛ صحيح مسلم، كتاب الامارة، باب وجوب ملازمة جماعة المسلمين عند ظهور الفتن، ج ٣، ص ١٤٧٧، ح ١٨٤٩.

[٢] . كنز العمال، ج ١، ص ٥٧٤، ح ١٦٤٤ وج ١٦، ص ١٩٣، ح ٤٢٢١٦ از اميرالمؤمنين عليه السلام وحضرت در خبر دوم فرمودند:« اهل جماعت من و پيروان من هستند كه بر حق‌اند گرچه كم باشند و اهل فرقه مخالفان من و مخالفان پيروانم هستند.» معانى الاخبار، ج ٢، ص ١٥٤ به نقل از امام صادق عليه السلام و اميرالمؤمنين عليه السلام و رسول خدا صلى الله عليه و آله. امالى شيخ طوسى، ص ٣٤٩، ح ٧٢٠ از ابن مسعود، او جماعت را اهل حق دانسته گرچه يك نفر باشد. نصائخ الكافية، ص ٢١٩ به نقل از سفيان ثورى كه او نيز جماعت را اهل حق دانسته گرچه يك نفر باشد.