امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٧٨ - ابوهريره و حديث اطاعت از اميران

از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده است كه مدام مى‌فرموده‌اند: هر كه از من اطاعت كند قطعاً از خداوند متعال اطاعت كرده است و هر كه مرا نافرمانى كند قطعاً خداوند را نافرمانى كرده است و هر كه از امير اطاعت كرد قطعاً مرا اطاعت كرده و هر كه امير را نافرمانى كند قطعاً مرا نافرمانى كرده است ....

اين حديث را اولا: تنها ابوهريره روايت كرده است. ثانياً: اگر اين حديث عام و در خصوص هر اميرى معنا شود چنان‌كه از آن همين‌گونه برداشت شده است، هم با آيات قرآن و هم با احاديث مسلم ديگر و سيره مسلمين متعارض است.

قبل از هر چه توجه داشته باشيم كه صحابه و تابعين چنين حديثى را نمى‌شناخته‌اند كه بر يزيد بن معاويه خروج كردند و همه‌اى مسلمين نيز امام حسين عليه السلام و اصحاب آن حضرت وكشته شدگان حره را شهيد مى‌دانند واكثر محدثين حامى قيام زيد شهيد ونفس زكيه و ... بودند كه با اين روش و عمل خود، به بى‌اساس بودن و بر خلاف معارف اسلامى بودن حديث ابوهريره تصريح كرده‌اند.

احاديث فراوانى بر خلاف اين حديث ابوهريره از افراد زيادى حتى از خود ابوهريره روايت شده است، ولى اين حديث ابوهريره كه مورد بحث است مورد سوء استفاده افراد مغرضى مانند ابن تيميه قرار گرفته است. ابن تيميه با چنگ زدن به اين حديث به اميرالمؤمنين عليه السلام و حضرت زهراى اطهر عليها السلام اهانت‌هاى عجيب كرده است كه جاى ذكر و بحث در مورد سخنان ظالمانه‌اى اين دشمن اهل بيت عليهم السلام جاى خود را دارد كه ما در اين نوشتار متعرض آن نمى‌شويم، ولى بنابر اين، براى روشن شدن بى‌اساسى آن به چند حديث اشاره مى‌كنيم، ولى قبل از پرداختن به اين بحث به يك حديث ديگر بخارى اشاره مى‌كنيم كه آن نيز قريب به معناى حديث مورد بحث است: