امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٠٨ - معاويه و شراب

سائق باد.

اين حديث از امام حسن عليه السلام، سفينه، ابن عمر و مهاجر بن قنفذ روايت شده است و بلاذرى بر اسامى اين سه نفر تصريح كرده است، ولى هيثمى اسامى را ذكر نكرده است. همچنين هيثمى اين حديث را از سفينه و مهاجر با دو سند روايت كرده و رجال سند هر دو را ثقات دانسته است.

معاويه و شراب‌

عبدالله بن بريده مى‌گويد: دخلت انا وابى على معاوية فجلسنا على الفرش ثم اتينا بالطعام فاكلنا ثم اتينا بالشراب فشرب معاوية ثم ناول ابى ثم قال: ما شربته منذ حرمه رسول الله صلى الله عليه و آله؛[١] همراه پدرم بر معاويه داخل شديم. معاويه براى ما طعام آورد و تناول كرديم. سپس شراب آورد و خود معاويه نوشيد و بعد پدرم تناول كرد و سپس گفت: از زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را حرام كرد، شراب ننوشيده‌ام.

هيثمى و شعيب ارنؤوط سند اين خبر را صحيح دانسته‌اند.

اين در حالى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

شارب (مدمن) الخمر كعابد وثن؛[٢] شارب خمر مثل كسى است كه بت مى‌پرستد.

اين حديث را ابن عمر و ابن عمرو و ابن عباس و ابوهريره روايت كرده‌اند و ابونعيم، هيثمى و البانى سند آن را صحيح دانسته‌اند.

[١] . مسند احمد، ج ٥، ص ٣٤٧، ح ٢٩٩١؛ سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٥، ص ٥٢، رقم ١٥؛ مجمع الزوائد، ج ٥، ص ٤٢.

[٢] . مجمع الزوائد؛ ج ٥، ص ٧٠ و ٧٤؛ مسند احمد، ج ١، ص ٢٧٢؛ سنن ابن ماجه، ج ٢، ص ١١٢٠، ح ٣٣٧٥؛ مصنف عبدالرزاق، ج ٩، ص ٢٣٩، ح ١٧٠٧٠؛ صحيح ابن حبان، ج ١٢، ص ١٦٧، ح ٥٣٤٦؛ كنز العمال، ج ٥، ح ١٣٦٩٨؛ ١٣٦٩٧؛ احاديث الصحيحه البانى، ج ٢، ص ١٧٦، ح ٦٧٧.