امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٩١ - قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند
كند، زيرا بين اين راوى و دارقطنى فاصله زياد است، لذا نمىتوان جرح بدون اسناد و دليل دارقطنى را در باره او قبول كرد چون كسى غير از او وى را تضعيف نكرده است.
١١. ابوامامه نيز روايت كرده كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از تأكيد بر محبت اهل بيت عليهم السلام اين آيه شريفه را تلاوت فرمودند.[١] در سند اين خبر فضال بن جبير ضعيف است.
١٢. ابوديلم مىگويد: « (بعد از واقعه كربلا) وقتى امام سجاد عليه السلام را به اسيرى گرفتند، آوردند نزديك دروازه دمشق (شام) نگه داشتند. مردى از اهل شام برخاست و گفت: «سپاس خدا را كه شما را به قتل رسانيد و ريشهتان را كند و فتنه را از ريشه بركند.» امام سجاد عليه السلام به او فرمودند: «آيا قرآن خواندهاى؟» گفت: «آرى.» فرمودند: «آيا آل حم را خواندهاى؟» گفت: «قرآن خواندم، ولى آل حم را نخواندم.» امام فرمودند: آيا آيهاى «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى» را نخواندهاى؟» گفت: «القربى» شما هستيد؟» امام فرمودند: «آرى.»[٢]
١٣. سعيد بن جبير، امام سجاد، اسماعيل سدى، عمرو بن شعيب نيزگفتهاند كه منظور از اين آيه دوستى و مودت اهل بيت است.[٣] ابن حجر در فتح البارى اين نظريه را به صورت خبر قطعى نقل كرده و به سند آنها اشكال وارد نكرده است، پس سند اخبار اين افراد از نظر او صحيح بوده، زيرا او دو خبر ديگر را نيز در اين موضوع ذكر كرده و بر ضعف سندش حكم كرده است.
پس چنانكه ملاحظه مىكنيد تمام اين اخبار مؤيد هم هستند و همچنين مفسرين اهل سنت مانند ثعلبى، زمخشرى، بغوى، آلوسى، فخر رازى و ديگران پس از روايت
[١] . تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٦٥ و ٣٣٥.
[٢] . تفسير طبرى، ج ٢٥، ص ٣٣؛ تفسير ثعلبى، ج ١٢، ص ٥٤؛ در المنثور، ج ٦، ص ٧؛ تفسير ابن كثير، ج ٤، ص ١٢١.
[٣] . تفسير طبرى، ذيل آيه با سند از سه نفر آنها؛ تفسير ثعلبى، ج ١٢، ص ٥١؛ زاد المسير ابن جوزى، ج ٧، ص ٧٩؛ تفسير قرطبى، ج ١٦، ص ٢١؛ فتح البارى، ج ٨، ص ٤٣٣. تفسير ابن كثير، ج ٤، ص ١٢١.