امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٩٠ - قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند

بن العلاء قاضى رى كه از اصحاب امام صادق عليه السلام است و نجاشى او را ثقه دانسته، ولى اهل سنت او را تضعيف كرده‌اند و احمد رمى بر كذب و وضع حديث كرده با اين‌كه از او در مسندش حديث روايت كرده و عبدالرزاق نيز در مصنف و ديگران فراوان از او حديث روايت كرده‌اند.

١٠. عن عبد الله قال: كنا مع رسول الله صلى الله عليه و آله في مسير، فهتف به أعرابي بصوت جهوري: يا محمد فقال رسول الله صلى الله عليه و آله: «يا هناه» فقال: يا محمد ما تقول في رجل يحب القوم ولم يعمل بعملهم؟ قال: «المرء مع من أحب» قال: يا محمد، إلى من تدعو؟ قال: «إلى شهادة أن لا إله إلا الله وأني رسول الله وإقام الصلاة وإيتاء الزكاة وصوم رمضان وحج البيت» قال: فهل تطلب على هذا أجرا؟ قال: «لا، إلا المودة في القربى» قال: أقربائي يا محمد أم اقرباؤك؟ قال: «بل اقربائي» قال: هات يدك حتى أبايعك، فلا خير فيمن يودك ولا يود اقرباءك؛[١] ابن مسعود نيز مى‌گويد: اعرابى با صداى بلند گفت: ... اى محمد صلى الله عليه و آله به چه چيز دعوت مى‌كنى؟ حضرت فرمودند: به شهادت بر وحدانيت خداوند متعال و پيامبرى من و برپا داشتن نماز و دادن زكات و روزه ماه رمضان و حج خانه خدا. اعرابى گفت: آيا براى اين عمل اجر هم مى‌خواهى؟ فرمودند: نه «مگر مودت فى القربى. گفت: اقرباى خودم و يا اقرباى تو؟ فرمودند: بلكه اقرباى من. اعرابى گفت: دستت را بده تا با تو بيعت كنم، خيرى نيست در كسى كه تو را دوست داشته باشد، ولى اقربايت را دوست نداشته باشد.

دقت داشته باشيم كه تمام رجال اين سند ثقه هستند جز يحيى بن ثعلبه انصارى كه يحيى بن معين، ابواحمد حاكم و ديگران او را ياد كرده و جرحى نكرده‌اند، ولى ذهبى در ميزان الاعتدال گفته است: دارقطنى او را تضعيف كرده است. راوى از ابن ثعلبه شخص ثقه محمد بن خالد بن عثمه است و اين مى‌تواند معتبر بودن اين سند را تقويت‌

[١] . مسند شاشى، ج ٢، ص ١٨٨، ح ٦٠٧.