امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٦٧ - حضور ابوموسى اشعرى در عقبه

عمار نشسته بودم كه ابوموسى آمد و گفت: به من و تو چه شده است؟ مگر من برادرت نيستم؟ عمار گفت: نمى‌دانم، ولى از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه در شب جبل (در عقبه كه خواستند حضرت را ترور كنند) تو را لعن مى‌فرمود. ابوموسى گفت: آن حضرت براى من طلب بخشش نمود. عمار گفت: من شاهد لعن بودم، ولى شاهد استغفار نبودم.

ابن عدى، محمد بن على بن خلف عطار را نسبت اين حديث متهم كرده است در حالى كه ابن حجر گفته است: هو ثقة وقال الخطيب كان ثقة مامون حسن النقل؛ او ثقه است و خطيب نيز گفته است: او شخص ثقه و امين و خوش روايت است.[١]

عن أبى الطفيل قال: كان بين حذيفة وبين رجل من أهل العقبة بعض ما يكون بين الناس فقال: أنشدك الله كم كان أصحاب العقبة؟ فقال أبوموسى الاشعري: قد كنا نخبر أنهم أربعة عشر فقال حذيفة: فان كنت فيهم فقد كانوا خمسة عشر أشهد بالله أن اثنى عشر منهم حرب لله ورسوله فى الحياة الدنيا ويوم يقوم الاشهاد؛[٢] ابوطفيل مى‌گويد: بين حذيفه و بين مردى از اهل عقبه خلاف پيش آمد. پس آن مرد سؤال كرد: تو را به خدا سوگند بگو كه اصحاب عقبه چند نفر بودند؟ پس ابوموسى اشعرى گفت: به ما گفته مى‌شد كه آن‌ها چهارده نفرند. حذيفه گفت: اگر تو نيز در بين آن‌ها بودى پانزده نفر مى‌شدند و من خدا را شاهد مى‌گيرم كه دوازده نفر از اين‌ها در دنيا وآخرت با خداوند متعال و رسولش جنگيدند و در جنگ خواهند بود. هيثمى و شعيب ارنؤوط سند اين خبر را صحيح دانسته‌اند.

... فسأل عمار رجلا من أصحاب رسول الله صلى الله عليه و آله فقال: نشدتك بالله كم تعلم كان أصحاب العقبة فقال: أربعة عشر فقال: ان كنت فيهم فقد كانوا خمسة

[١] . لسان الميزان ابن حجر، ج ٥، ص ٢٩٠، رقم ٩٨٨.

[٢] . مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٨، ص ٥٨٨؛ صحيح مسلم، ج ٤، ص ٢١٤٣، ح ٢٧٧٩؛ مسند احمد، ج ٥، ص ٣٩٠، ح ٢٣٣٦٩؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٦، ص ٩٥.