امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٨١ - قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند

دلائل فراوان ثابت مى‌كند كه، هم اين معنا باطل است و هم اين نسبت به ابن عباس كه به ترتيب دلائل آن را ذكر مى‌كنيم.

بايد بدانيم كه اين خبر موقوف است و در داخل خود تناقضات زيادى دارد و با تناقضات فراوان زير وارد شده است: ١. هيچ گروه از گروه‌هاى قريش نبود مگر اين‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله را به دنيا آورد. ٢. در مقابل دعوتم تنها قرابت مرا حفظ كنيد. ٣. قرابت مرا بشناسيد و مرا تكذيب نكنيد. ٤. مرا با آن‌چه براى شما آوردم تصديق كنيد. ٥. مودت خدا را داشته باشيد و با اطاعت به او نزديك شويد. ٦. پيامبر صلى الله عليه و آله با همه گروه‌هاى قريش قرابت داشت. ٧. به خاطر قرابتى كه بين من و شما هست مرا دوست داشته باشيد. ٨. (آزار) مردم را از من منع كنيد. ٩. وقتى قريش تكذيب كرده و از بيعت سر باز زدند فرمود: اى قوم اگر نمى‌خواهيد با من بيعت كنيد پس قرابت مرا حفظ كنيد، همانا غير شما از عرب به حفظ و نصرت من اولى از شما نيست. چنان‌كه اشاره شد اين خبر با وجود اين همه تناقضات تنها موقوف و به صورت تفسير آيه به ابن عباس نسبت داده شده و هيچ سند مرفوع ندارد و از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل نشده است.[١] دقت داشته باشيم كه ابن عباس در زمان هجرت تنها سه سال داشته است و از غير او از صحابه اين مطلب نقل نشده و اين نيز خود شاهد بر كذب بودن اين خبر و نسبت آن به ابن عباس است.

اين همه در حالى است كه اين‌گونه اخبار با قرآن و اخبار فراوان ديگر كه اين آيه را هم مدنى و هم در وجوب مودت اهل بيت معرفى كرده مخالف است:

اولا: مصطفى ديب البغا استاد جامعه دمشق در حاشيه صحيح بخارى در شرح اين خبر مى‌گويد: «المودة في القربى» تودون أهل قرابتي ولا تؤذونهم. والمراد بقرابته صلى الله عليه (وآله) وسلم بنو هاشم وبنو المطلب الذين نصروه وكانوا معه قبل أن يسلموا وبعد أن أسلموا؛[٢] منظور از اين آيه اين است: نزديكان مرا دوست داشته باشيد

[١] . تفسير طبرى، ج ٢٥، ص ٣١ و ٣٢. طبقات الكبرى، ج ١، ص ٢٤.

[٢] . صحيح بخارى، ج ٣، ص ١٢٨٩، ح ٣٣٠٦، چاپ دار ابن كثير، اليمامةبيروت، الطبعة الثالثة، ١٤٠٧.