گذاشت و باز فرمود: حبيبم را صدا كنيد پس عمر را صدا كردند، حضرت وقتى عمر را ديد سرش را گذاشت و گفت: حبيبم را صدا كنيد، من گفتم: واى بر شما، على را فرا خوانيد به خدا سوگند آن حضرت جز على كسى را نمى‌خواهد پس وقتى على را ديد او را به خود نزديك نمود و پيوسته به آن حالت بود تا از دنيا رفت.

از اين سه حديث به روشنى استفاده مى‌شود كه اولا: بخش اول و مطلبى اصلى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به سبب آن ام‌المؤمنين عائشه و حفصه را به زنان صاحب يوسف تشبيه كرده‌اند در روايت بخارى و ديگران حذف شده است. ثانيا: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اميرالمؤمنين عليه السلام را خواسته و فرا خوانده‌اند نه ابوبكر را.

٨. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در آن زمان ابوبكر را همراه ديگران در لشكر اسامه بن زيد قرار داده بودند و مى‌بايست آن‌ها براى جهاد به سوى روم حركت مى‌كردند.[١] و اين نيز اين واقعيت را كاملا تأييد مى‌كند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ابوبكر را امر به امامت نماز ننموده‌اند. در كتاب‌هاى مذكور در پاورقى وجود ابوبكر در لشكر اسامه از ابن عمر و عروه هر كدام با دو سند صحيح و از ابن عباس نقل شده و ابن حجر نيز آن را تأييد كرده است و كسى با سند معتبر خلاف آن را نقل نكرده است.

٩. ابن ابى‌الحديد از استادش نقل كرده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام فرموده‌اند: ام‌المؤمنين عائشه به ابوبكر گفت تا نماز بگزارد نه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله.[٢]

[١] . مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ٣٩٢، ح ٣٢٣٠٥، وج ٧، ص ٤١٥، ح ٣٦٩٨٠؛ طبقات ابن سعد، ج ٢، ص ١٩٠ و ٢٤٩، وج ٤، ص ٦٦ و ٦٨ تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ١١٣؛ انساب الاشراف، ج ١، ص ١٦٩ و ٢٠٨؛ صفوة الصفوة ابن جوزى، ج ١، ص ٥٢١؛ الوفى باحوال المصطفى‌ابن جوزى، ص ٧٧٦، ح ١٣٣٢؛ المنتظم ابن جوزى، ج ٢، ص ١٨٤؛ فتح البارى، ج ٨، ص ١١٥ از واقدى، ابن اسحاق و ...؛ الكامل فى التاريخ، ج ١، ص ٣٥٥؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٨، ص ٦٠ و ٦٢ و ٦٤؛ تاريخ الاسلام، ج ١، ص ٣٦١؛ اصعاف مبتأ برجال الموطأ سيوطى، ص ١٤؛ كنز العمال، ح ٣٠٢٦٤؛ سبل الهدى والرشاد، ج ٦، ص ٢٥٠ و ٢٥١.

[٢] . شرح نهج البلاغه، ج ٩، ص ١٩٧.