راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٢٦ - ١٠- ديگر ادب باطن است
پيامبر خدا (ص) فرموده است: «خداوند دعاى دل غافل را اجابت نمىكند.» بارى اگر آنچه از شرايط دعا را كه برايت ذكر كردم به جا آورى و درونت را براى خدا خالص گردانى تو را به يكى از سه چيز مژده مىدهم: يا آنچه را درخواست كردهاى بزودى اجابت مىشود، و يا آنچه از خواست تو بزرگتر و مهمّتر است برايت ذخيره مىگردد، و يا بلايى از تو دفع مىشود كه اگر تو را فرا مىگرفت نابود مىشدى. از پيامبر خدا (ص) نقل است كه: خداوند فرموده است: «كسى كه ذكر من او را از درخواست از من باز دارد آنچه را برتر از چيزى است كه به درخواستكنندگان مىدهم به او خواهم داد.»«١٤٩»
امام صادق (ع) فرموده است: «يك بار خدا را خواندم و اجابتم فرمود ليكن حاجتم را فراموش كردم، زيرا اجابت او به سبب توجّه حقّ تعالى به بندهاش در هنگام دعاست و اين بزرگتر و گرانقدرتر از چيزى است كه بنده خواستار آن است، هر چند بهشت و نعمتهاى جاودان آن باشد. امّا اين نوع دعا را جز عالمان محبّ و عارفان بحقّ كه برگزيدگان خدا و خاصّان اويند نمىتوانند به جا بياورند.»«١٥٠»
فصل: غلط خواندن دعا مكروه است
مىگويم: از جمله محسّنات و كمالات دعا اين است كه غلط خوانده نشود، از ابى جعفر امام جواد (ع) روايت شده كه فرموده است: «دو نفر كه در نسب و دين با هم برابرند آن كه با ادبتر است نزد خدا افضل است. راوى مىگويد: عرض كردم: فدايت شوم برترى او را در ميان مردم و مجالس مىدانم. برترى او نزد خداوند به چه سبب استي فرمود: قرآن را به همان گونه كه نازل شده است تلاوت مىكند و دعا را بدون غلط مىخواند، چه دعاى غلط به آسمان بالا نمىرود.»«١٥١»
خلاصه آنچه در عدّة الدّاعى در اين باره آمده اين است: در دعا حفظ اعراب الفاظ شرط اجابت و ترتّب ثواب بر آن نيست، بلكه شرط تماميّت فضيلت و كمال منزلت و
١٤٩ و ١٥٠ – مصباحالشريعة باب نوزدهم.
[١٥١]- عدّةالدّاعي، ص ١٠.