راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢٣ - فضيلت حجّ

من اين مسجد را بيست بار خراب و بيست بار آباد رؤيت كرده‌ام و فاصله ميان هر بار پانصد سال بوده است.»«٧٦»

از اصبغ بن نباته روايت شده كه گفته است: در يكى از روزها كه در خدمت امير مؤمنان (ع) در مسجد كوفه بوديم بناگاه آن حضرت فرمود: «اى مردم كوفه! خداوند فضيلتى به مصلّاى شما داده كه به هيچ كسى نداده است. در آن خانه آدم، خانه نوح، خانه ادريس، مصلّاى ابراهيم خليل و مصلّاى برادرم خضر و مصلّاى من است. همانا مسجدتان يكى از چهار مسجدى است كه خداوند آن را براى اهلش برگزيده است. گويا مى‌بينم كه آن را در روز قيامت مى‌آورند در حالى كه دو جامه سپيد در بردارد و شبيه به محرم است و براى اهل خود و كسانى كه در آن نماز گزارده‌اند شفاعت مى‌كند و شفاعتش ردّ نمى‌شود، و ديرى نمى‌گذرد كه حجر الاسود در آن نصب مى‌شود و روزگارى فرا خواهد رسيد كه اين مسجد محلّ نماز فرزندم مهدى (عج) و مصلّاى هر مؤمن خواهد شد و در روى زمين مؤمنى باقى نخواهد ماند مگر آن كه در آن بوده و يا دلش شيفته و مشتاق آن است. بنابر اين از آن دور نشويد و با گزاردن نماز در آن به خدا تقرّب جوييد و در قضاى حوايج خود به آن رو آوريد، چه اگر مردم بركتى را كه در آن است مى‌دانستند از سراسر روى زمين به سوى آن مى‌شتافتند هر چند بر روى برف و با سينه و سر زانو باشد.»«٧٧»

در باره مسجد سهله امام صادق (ع) فرموده است: «اگر عمّ من زيد به آن پناه مى‌برد خداوند يك سال به او پناه مى‌داد. آن جا محلّ خانه ادريس است كه در آن دوزندگى مى‌كرد، و همان محلّى است كه ابراهيم از آن جا به سوى عمالقه بيرون آمد، و جايى است كه داوود از آن جا به سوى جالوت روان شد، در زير آن تخته سنگ سبزى است كه صورت هر پيامبرى كه خداوند آفريده بر آن نقش بسته است، از زير اين مسجد گل‌