راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥١٢ - آداب خواب ده چيز است
اين داستان آمده است: چون شب شد ابو الدرداء رفت تا به نماز شب بپردازد، سلمان به او گفت: بخواب، ابو الدرداء خوابيد، سپس برخاست تا نماز شب بخواند، سلمان به او گفت: بخواب، ابو الدرداء خوابيد. هنگامى كه بامداد نزديك شد سلمان به او گفت:
اكنون برخيز، و هر دو برخاستند و نماز شب گزاردند. سلمان به او گفت: همانا نفس تو را بر تو حقى، و مهمان تو را نيز بر تو حقى است، پس حق هر حقّدارى را ادا كن، و اين سخن را بدين سبب گفت كه همسر ابو الدرداء به سلمان خبر داده بود كه او شبها نمىخوابد. از اين رو هر دو به خدمت پيامبر خدا (ص) رفتند، و سلمان چگونگى را به عرض آن حضرت رسانيد، پيامبر (ص) فرمود: «سلمان راست گفته است.»«١٢٢»
اين ورد پنجم است و سحرى خوردن در آن مستحب است، و آن زمانى است كه بيم طلوع فجر در ميان باشد، و در اين دو ورد وظيفه انسان نماز است. هنگامى كه صبح طلوع كند اوراد پنجگانه شب بسر مىرسد و اوراد روز آغاز مىشود و بايد برخيزد و دو ركعت نماز فجر را به جا آورد.
مىگويم: افضل اوقات اين دو ركعت ميان دو فجر كاذب و صادق است، از اين رو اين دو ركعت را دساستين ناميدهاند زيرا در جمع نماز شب درآمدهاند.
در خبر صحيح از امام رضا (ع) آمده كه فرموده است: «آن دو ركعت را جزء نماز شب قرار ده.»«١٢٣»
در خبر حسن نقل شده است كه از امام صادق (ع) پرسيدند: محل اين دو ركعت كجاستي فرمود: «پيش از طلوع فجر و هر گاه فجر بدمد صبح فرا رسيده است.»«١٢٤»
در روايت صحيح ديگرى از آن حضرت نقل شده: «وقت اين دو ركعت پيش از طلوع فجر است و آنها جزء نماز شباند، و نماز شب سيزده ركعت است. آيا مىخواهى مقايسه كنىي اگر روزه ماه رمضان بر تو واجب شود مىتوانى روزه مستحب بگيرىي
[١٢٢] صحيح بخاري، ج ٢، ص ٦٣.
[١٢٣]و ١٢٤ – تهذيب، ج ١، ص ١٧٢، ١٧٣، استبصار، ج ١، ص ٢٨٣.