راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٧ - باب پنجم در فضيلت جمعه و شرايط و آداب و مستحبّات آن

سستى نكند. قول خداوند متعال تذكارى است بر همه اين موارد در آن جا كه پس از امر به آن فرموده است: ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ.«٧٦» دستور داده شده كه در نماز جمعه سوره جمعه و منافقين قرائت شود تا تشويق بر اداى آن گوشزد و تكرار شود.

خداوند متعال در سوره منافقين پس از آن كه نماز جمعه را ذكر ناميده فرموده است: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ الله وَ من يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ«٧٧» لذا اين معانى دقيق را بر انديشه‌ات القا و تكرار كن شايد تو هم در زمره رستگاران باشى.

غزّالى مى‌گويد:

١٠- ديگر اين كه در مسجد بماند تا نماز عصر را به جا آورد،

و اگر تا مغرب توقّف كند افضل است، ولى اگر از ريا و خودنمايى و رسيدن آسيبى بر خود بر اثر مشاهده اعتكاف او از سوى مردم خويشتن را مصون نمى‌بيند، يا بيم دارد كه به آنچه به او مربوط نمى‌شود دچار گردد بهتر است به خانه‌اش برگردد در حالى كه ذكر خدا را بگويد، در نعمتهاى او بينديشد، بر توفيقى كه به او داده است شكر كند، از گناهان خود بيمناك باشد و براى اين كه ساعت شريف استجابت دعا را درك كند تا غروب آفتاب پيوسته مراقب دل و زبانش باشد.

در خبر مشهور آمده است: «در جمعه ساعتى است كه هر بنده مسلمانى آن را درك كند و در آن چيزى از حق تعالى بخواهد خداوند حتما آن را به او عطا مى‌كند»«٧٨» و در خبر ديگر ذكر شده است: «... هر بنده مسلمانى كه نماز مى‌گزارد آن را دريابد ...» در مورد اين كه آن چه ساعتى از جمعه است اختلاف است. گفته شده آن ساعتى است كه خورشيد طلوع مى‌كند، يا هنگام ظهر است، يا موقع اذان است يا زمانى كه امام بالاى‌