مگر آن كه خوشبو باشى و نيز در استعمال بوى خوش آسايش همسايگانت را قصد كن، همانهايى كه در مسجد كنار تو قرار خواهند گرفت و از بوى خوشت آسودگى خواهند يافت. همچنين قصد تو در اين عمل برطرف كردن بوى ناخوش از خودت باشد تا باب غيبت تو به روى غيبت‌كنندگان بسته شود، زيرا هر گاه به سبب بوى ناخوش تو را مورد غيبت قرار دهند گناه كرده‌اند و تو باعث آن بوده‌اى. گفته شده است: هر كس خود را در معرض غيبت قرار دهد در حالى كه مى‌تواند از آن احتراز كند در اين گناه شريك خواهد بود چنان كه خداوند بدان اشاره كرده و فرموده است: وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ من دُونِ الله فَيَسُبُّوا الله عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ«٧٥» هنگامى كه خود را براى نماز آماده ساختى دل را براى فهميدن مطالب موعظه مهيّا گردان و آماده باش تا اوامر و نواهى الهى را آن طورى كه هست دريافت كنى، زيرا غرض اصلى از خطبه و خطبه‌گو و منبر و استماع مردم و تحريم سخن گفتن در خلال خطبه‌ها و وجوب گوش دادن به آنها همين است. بنابر اين وظيفه خود را در هر مورد چنان كه بايد انجام ده و حقّ هر صاحب حقّى را به خوبى ادا كن، شايد تو هم از جمله كسانى باشى كه نامت در ديوان فرشتگان مقرّبى كه نام نمازگزاران را در اين روز شريف به ثبت مى‌رسانند، و به حضرت ربوبى عرضه مى‌دارند، و خلعت انوار قدسى را بر آنها مى‌پوشانند، نوشته شده باشد چه روايت شده است: «فرشتگان بر درهاى مسجد مى‌ايستند ...» تا آخر حديث كه پيش از اين ذكر شده است، و چون اين مطالب را به خاطر آورى و بدانى فرشتگانى كه در پيرامون تو هستند مى‌شنوند و خداوند نيز ناظر بر توست، لازم مى‌آيد كه به صفات هيبت و سكون و خوف و خشيت از خدا متصّف شوى. در اين هنگام استحقاق مى‌يابى كه رحمت حق تعالى بر تو افاضه شود و بركات او تو را فرا گيرد. و نماز تو مقبول واقع شود و دعاى تو مستجاب گردد. در اين روز زياد ياد خدا و طلب آمرزش و دعا و تلاوت قرآن كن و بسيار بر پيامبر و خاندان او درود و صلوات بفرست و فراوان صدقه بده چه جمعه روزى شريف است و

[٧٥] انعام / ١٠٨: (به معبود) کساني که غير خدا را مي‌خوانند دشنام ندهيد؛ مبادا آنها نيز از روي ظلم و جهل خدا را دشنام دهند.