راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٢٣ - ١٠- ديگر ادب باطن است

كه براى مردان مؤمن و زنان مؤمنه دعا كند جز اين كه خداوند مانند آنچه را براى ايشان دعا كرده است به شماره هر مرد مؤمن و زن مؤمنه‌اى كه از آغاز روزگار تا روز قيامت به دنيا آيد به او باز مى‌گرداند. همانا بنده‌اى باشد كه در روز قيامت دستور داده مى‌شود او را به دوزخ برند و بدان سو كشيده مى‌شود، مردان مؤمن و زنان مؤمنه مى‌گويند: پروردگارا اين است آن كه براى ما دعا مى‌كرد شفاعت ما را در باره او بپذير، خداوند شفاعت آنان را مى‌پذيرد و او نجات مى‌يابد.»«١٤٢»

علىّ بن ابراهيم از پدرش حديث كرده كه گفته است: عبد الله بن جندب را در موقف (عرفات) ديدم، و من وقوفى بهتر از وقوف او مشاهده نكرده‌ام، پيوسته دستهايش به سوى آسمان بلند و اشكهايش بر گونه‌هايش روان بود، بطورى كه بر زمين مى‌ريخت.

همين كه مردم از آن جا برگشتند به او گفتم: اى ابا محمّد من وقوفى بهتر از وقوف تو نديدم، گفت: به خدا سوگند من جز براى برادران دينى خود دعايى نكردم، و اين بدان سبب بود كه ابو الحسن امام موسى بن جعفر (ع) به من فرمود: «هر كس براى برادر دينى خود در پشت سر او دعا كند از عرش به او ندا مى‌شود كه براى تو صدهزار برابر است» از اين رو خوش نداشتم صد هزار دعاى تضمين شده را به خاطر يك دعا كه نمى‌دانم به اجابت مى‌رسد يا نه ترك كنم.«١٤٣»

٩- در نيازهاى خود جز بر خداوند اعتماد نكند، و اين حالت از مكمّلات دعاست، خداوند متعال فرموده است: وَ من يَتَوَكَّلْ عَلَى الله فَهُوَ حَسْبُهُ.«١٤٤»

حفص بن غياث از ابى عبد الله (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هر گاه كسى بخواهد كه هر چه از خداوند مسألت مى‌كند خداوند به او عطا كند بايد از همه مردم چشم پوشد و اميدى جز به بارى تعالى نداشته باشد. هنگامى كه خداوند اين حالت را از دل او بداند هر چه از او بخواهد به او مى‌دهد.»«١٤٥»