راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩٣ - فصل اشكال و پاسخ آن

به سند حسن از عمر بن يزيد نقل شده كه گفته است: از ابى الحسن موسى بن جعفر (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: «دعا آنچه را مقدّر شده و آنچه را مقدّر نشده برمى‌گرداند، عرض كردم: مقدّر شده را دانسته‌ام، مقدر نشده كدام است. فرمود: تا اين كه واقع نشود.»«٢٠»

در خبر صحيح از ابى ولّاد آمده كه امام موسى بن جعفر (ع) فرموده است: «بر شما باد به دعا، زيرا دعا به درگاه خدا و خواستن از او بلايى را كه مقدّر و بدان حكم شده و تنها اجراى آن باقى مانده است دور مى‌گرداند، از اين رو چون به درگاه خداوند دعا و از او خواسته شود يكباره بلا را برمى‌گرداند.»«٢١»

در كافى از ابى ولّاد از آن حضرت روايت شده كه فرموده است: «هيچ بلايى بر بنده مؤمن نازل نمى‌شود كه خداوند به او الهام دعا كند جز اين كه آن بلا بزودى برطرف مى‌شود و هيچ بلايى بر بنده مؤمن نازل نمى‌گردد كه از دعا كردن خوددارى كند جز اين كه آن بلا طولانى خواهد بود، پس هر گاه بلا نازل شد بر شماست كه به درگاه خداوند دعا و زارى كنيد.»«٢٢»

در خبر حسن از ابى عبد الله (ع) روايت شده كه فرموده است: «آيا بلاى طولانى از غير طولانى را مى‌شناسيدي» عرض كرديم: نه، فرمود: «هر گاه يكى از شما به هنگام بلا ملهم به دعا شد بدانيد آن بلا كوتاه است.»«٢٣»

و از آن حضرت روايت است: «بر شما باد به دعا كردن، زيرا در دعا شفاى هر دردى است.»«٢٤»

و اخبار در فضيلت دعا بيش از آن است كه بشمار آيد.