راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٣٥ - ٧- تخصيص

دربردارد، از اين رو خداوند فرموده است: ما نُثَبِّتُ به فُؤادَكَ«٢٢» و بايد بنده معتقد باشد كه خداوند با ذكر احوال پيامبران (ع) و بيان شكيبايى آنان در برابر آزار و اذيّتها و پايدارى آنان در دين براى نصرت الهى قلب او را محكم و استوار مى‌كند. چگونه اين را معتقد نشود و حال آن كه قرآن بخصوص براى پيامبر (ص) نازل نشده بلكه آن شفا و هدايت و رحمت و نور براى همه جهانيان است. بدين سبب است كه خداوند به همه خلايق امر كرده كه نعمت كتاب او را شكرگزارى كنند و فرموده است: وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ الله عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ من الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ«٢٣» و نيز: لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ«٢٤» و نيز: وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ«٢٥» و نيز:

كَذلِكَ يَضْرِبُ الله لِلنَّاسِ أَمْثالَهُمْ«٢٦» و نيز: وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ من رَبِّكُمْ«٢٧» و نيز: هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ«٢٨» و نيز: هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ«٢٩». و چون در خطاب به همه مردم مقصودند طبعا آحاد و افراد نيز مورد خطاب مى‌باشند و آن كه مشغول تلاوت قرآن است نيز در آنچه براى او و ديگر مردم است طرف خطاب است، از اين رو بايد فرض كند كه مقصود گوينده اوست. خداوند فرموده است: وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ به وَ من بَلَغَ.«٣٠»