راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١١ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است

قرائت پيامبر خدا (ص) روايت شده است.«٢٣»

از ابى عبد الله (ع) روايت شده كه ترتيل عبارت از اين است كه: «درنگ كنى و آواز خود را نيكو سازى.»«٢٤»

غزّالى مى‌گويد: بدان ترتيل مستحبّ است و اين تنها به منظور تدبّر در آيات نيست، زيرا براى غير عرب زبان كه معناى قرآن را نمى‌فهمد نيز ترتيل و تأنّى در قرائت مستحبّ است، چه اين امر به تعظيم و احترام نزديك‌تر و تأثير آن در دل شديدتر است.

٦- گريستن‌

گريه با قرائت مستحبّ است پيامبر خدا (ص) فرموده است: «قرآن بخوانيد و گريه كنيد و اگر نمى‌گرييد خود را به گريه‌كنندگان مانند كنيد.»«٢٥»

صالح مرّى گفته است:«٢٦» قرآن را در خواب بر پيامبر خدا (ص) خواندم، به من فرمود: «اى صالح! اين قرائت قرآن است گريه كوي» ابن عبّاس گفته است: هنگامى كه در سجده سبحان الله مى‌خوانيد در سربرداشتن از سجود شتاب مكنيد تا آنگاه كه بگرييد و اگر چشم كسى از شما نمى‌گريد دلش بگريد و طريق وادار كردن خود به گريه اين است كه غم و اندوه را به دلش وارد كند، زيرا اندوه منشأ گريه است.

پيامبر خدا (ص) فرموده است: «قرآن با غم نازل شده است هنگامى كه آن را مى‌خوانيد خود را غمين سازيد.»«٢٧»