راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٩٠ - كتاب آداب تلاوت قرآن

انذار قوم خود شتافتند و گفتند: إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا به«١».

هر كس به آن ايمان آورد توفيق يافته، و كسى كه بر طبق آن سخن گويد راست گفته، و آن كه بدان تمسّك جويد هدايت پيدا كرده، و كسى كه به آن عمل كند رستگار شده است. خداوند متعال فرموده است: إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ«٢». و از اسباب حفظ آن در دلها و بقاى آن در مصحفها مداومت در تلاوت و آموختن و درس دادن آن است با رعايت آداب و شرايط و اعمال ظاهرى و باطنى آن، و اينها را ناگزير بايد به تفصيل بيان داشت. از اين رو اين مطالب در چهار باب به شرح زير ذكر مى‌شود.

باب اوّل: در فضيلت قرآن و قاريان.

باب دوّم: در آداب ظاهرى تلاوت.

باب سوّم: در اعمال باطنى تلاوت.

باب چهارم: در فهم قرآن و تفسير آن به رأى و جز آن.

باب اوّل در فضيلت قرآن و قاريان و نكوهش مقصّران در تلاوت آن‌

فضيلت قرآن‌

پيامبر (ص) فرموده است: «هر كس قرآن بخواند و چنين پندارد به كسى چيزى بهتر از اين داده شده آنچه را خداوند بزرگ داشته كوچك شمرده است.»«٣»

و نيز فرموده است: «در روز قيامت هيچ شفاعت كننده‌اى نه پيامبر و نه فرشته و نه غير آن برتر از قرآن نيست.»«٤»