راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٨٨ - باب دوم در اسرار و شرايط باطنى روزه
مشغول و از ياد خدا غافل كند، پيامبر خدا (ص) فرموده است: «نگاه تيرى زهرناك از تيرهاى ابليس است، هر كس از بيم خداوند آن را ترك كند خداوند به او ايمانى مىدهد كه شيرينى آن را در دل خود مىيابد.»«٦»
و نيز فرموده است: «پنج چيز روزه را باطل مىكند: دروغ، غيبت، سخنچينى، سوگند دروغ و نگاه از روى شهوت.»«٧»
٢- نگهداشتن زبان از ياوهگويى، دروغ، غيبت، سخنچينى، دشنام،
بدرفتارى، دشمنى، نزاع و التزام به سكوت يا اشتغال به ذكر خدا و تلاوت قرآن. روزه زبان همين است. پيامبر خدا (ص) فرموده است: «روزه سپرى است چون يكى از شما روزه گيرد بايد ناسزا نگويد و نادانى نكند، و اگر كسى با او بجنگد يا به او دشنام دهد بگويد: من روزه دارم.»«٨» در خبر است«٩» كه در زمان پيامبر خدا (ص) دو زن روزه داشتند. در اواخر روز گرسنگى و تشنگى آنها را به ستوه آورده بود به گونهاى كه نزديك بود تلف شوند.
كسى را نزد پيامبر (ص) فرستادند و اجازه خواستند تا افطار كنند. آن حضرت قدحى براى آنها فرستاد و به آنها پيغام داد كه از آنچه خوردهاند در آن قى كنند. از گلوى هر كدام چيزى كه نيم آن خون تازه و نيم ديگر گوشت خام بود بالا آمد تا قدح پرشد. مردم در شگفت شدند. پيامبر (ص) فرمود: «اين دو زن از آنچه خداوند بر آنها حلال كرده بود روزه گرفتند و به آنچه بر آنها حرام كرده بود افطار كردند با هم نشستند و به غيبت مردمان مشغول شدند، و آنچه از گلوى آنها برآمد گوشت مردم است كه آن دو زن خوردهاند.»
مىگويم: از طريق خاصّه (شيعه) شيخ صدوق به سند خود از پيامبر خدا (ص) روايت مىكند كه فرموده است: كسى كه از مسلمانى غيبت كند روزه و وضويش باطل
[٦] الکبير طبراني؛ مجمعالزّوائد، ج ٨، ص ٦٣.
[٧]- عراقي گفته است: ازدي اين حديث را از روايات جابان نقل کرده و آن را ضعيف شمرده است.
[٨]- مسند احمد، ج ٢، ص ٣٠٦ و ٣١٣ و ٣٥٦ و ج ٦، ص ٢٤٤.
[٩]- مسند احمد، مجمعالزوائد، ج ٣، ص ١٧١.