راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٥٣ - باب سوم در باره گيرنده صدقه و اسباب استحقاق او و آداب گرفتن آن و بيان اسباب استحقاق

جوان و يك غلام خريد و ثروتمند و نيكو حال گرديد. در اين هنگام به خدمت پيامبر (ص) رسيد و آن حضرت را از جريان آمدن خود نزد آن بزرگوار براى درخواست كمك و آنچه از آن بزرگوار مى‌شنيد آگاه كرد. پيامبر (ص) فرمود: «من كه به تو گفتم:

هر كس از ما چيزى بخواهد به او مى‌دهيم. و اگر استغنا ورزد خداوند او را غنى و بى‌نياز مى‌گرداند.»«٣٥»

امام باقر (ع) فرموده است: «اظهار حاجت نزد مردم عزّت را سلب مى‌كند و شرم را از ميان مى‌برد، و نوميدى از آنچه در اختيار مردم مى‌باشد مايه عزّت مؤمن است، و طمع فقر حاضر است.»«٣٦»

از پيامبر گرامى (ص) روايت شده است: «هر كس اظهار بى‌نيازى كند خداوند او را بى‌نياز مى‌كند، و كسى كه عفّت ورزد خداوند او را عفيف و پاكدامن مى‌گرداند و هر كس از خدا بخواهد خداوند به او عطا مى‌كند، و آن كه باب سؤال و درخواست را بر روى خود باز كند خداوند هفتاد در فقر به روى او مى‌گشايد كه پست‌ترين آنها را هيچ چيزى مسدود نمى‌كند.»«٣٧»

مردى از آن حضرت درخواست چيزى كرد و گفت: من براى رضاى خدا از تو درخواست مى‌كنم، پيامبر (ص) دستور داد به او پنج تازيانه زدند سپس به او فرمود:

«براى رضاى طبع پست خود سؤال كن، و براى رضاى خداوند كريم سؤال مكن.»«٣٨»

همه اين احاديث را از كتاب عدّة الدّاعى تأليف احمد بن فهد نقل كرده‌ام و بيشتر آنها در الفقيه و كافى مذكور است.