نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٨٧ - در پيدايش كثرت از وحدت , و در بيان عالم ربوبى و عالم امر و خلق , و اشارت به سدرة المنتهى , و تسبيح ماسوا و قوس نزول و صعود آنها است

در بيان( النجم) گويد : و قال جعفر بن محمد بن على بن الحسين رضى الله عنهم : والنجم يعنى محمدا ( ص ) اذا هوى اذا نزل من السماء ليلة المعراج ( ج ١٧ ص ٨٣ ) .

و اينكه معلم فرمود و يأتونه كل فردا , اشاره به قول خداوند متعال است : ان كل من فى السموات والارض الا آتى الرحمن عبدا لقد أحصيهم و عدهم عدا و كلهم آيته يوم القيمه فردا ( آخر سوره مريم ) آرى همه عبدند و عبد از خود چيزى ندارد و مالك آنها حساب همه شانرا رسيده است و همه را شماره كرده است و روزى بيايد كه عبديت تو برايت مكشوف شود كه فرد و مجرد از همه در نزد وى باشى كه سر انجام حتى تويى تو را از تو مى گيرند و تمام نسبتهاى تو قطع مى شود مگر همان نسبت به حق باقى مى ماند .

در نكته ٥٥٦ هزار و يك نكته آمده است كه([ : بالاخره همه چيز را از تو مى گيرند حتى تو اى تو را . و مى رسى بجائى كه ما يا بى اوست و بس . ان كل من فى السموات والارض الا آتى الرحمن عبدا لقد أحصيهم و عدهم عدا و كلهم آتيه يوم القيمة فردا ( سوره مريم آيه ٩٦ )

هر چيز كه ديدم همه بگذاشتنى بود *** جز ياد تو اى دوست كه آن داشتنى بود

فاذا نفخ فى الصور فلا أنساب بينهم ( سوره مؤمنون آيه ١٠٢ ) . فى المجمع عن النبى صلى الله عليه و آله وسلم : كل حسب و نسب منقطع الا حسبى و نسبى . در ديوان راقم آمده است :

از سود و زيان گذر كه بايد گذرى *** از هر دو جهان گذر كه بايد گذرى

خود را چه كنى كه رهزن تست خوديت *** از رهزن جان گذر كه بايد گذرى

و چون آخر الامر فرد بسوى او برگشتن است از هم اكنون بموت