نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٥٧٩

تحقيق مستفاد است كه نهايت كمال هر صفتى بدان تواند بود كه از عروض مخالف زوال نيابد و فتور نپذيرد بلكه با مقابل خود در سالك التيام انتظام يافته از آن جمعيت قوت گيرد لهذا در آيات قرآنى و روايات سفراى روحانى در عقود فرائد اسماء و صفات الهى معانى متقابله بسيار واقع شده است مثل هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن و هو بكل شى عليم , و مثل لطيف و قهار , و نافع و ضار , و قابض و باسط , و خافض و رافع , و هادى و مضل , و معز و مذل .

شيخ عارف محيى الدين عربى در فص ادريسى فصوص الحكم گويد : قال الخراز رحمه الله و هو وجه من وجوه الحق , و لسان من السنته , و ينطق عن نفسه : بأن الله لايعرف الا بجمعه بين الاضداد فى الحكم عليها بها و هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن فهو عين ما ظهر فى حال بطونه , و هو عين ما بطن فى حال ظهوره الخ ( ص ١٥٩ شرح قيصرى ط ١ ) .

خاتمه : در اين خاتمه نقل چند نكته اى از دفتر نكاتم را به لحاظ مطالب و مسائل كتاب , در اين مقام مناسب مى بينم , تا آن نيكبختى توفيق الهى دستگيرش , و فروغ هدايت چراغ فراراهش شده است , تواند از مغزاى آنها برخوردار شود , ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء و الله ذوالفضل العظيم .

نكته : رسول الله صلى الله عليه و آله وسلم درباره حقيقت خود تعبير فرمود اول ما خلق نورى و درباره مرتبه نازله آن كه خلق است فرمود انا بشر مثلكم , ببين در اينجا گويد انا بشر و در آنجا گويد نورى , و بشر از بشره بمعنى ظاهر است فافهم .

نكته : زندگى يك شخص انسان يك حيات ممتد است كه بعضى از مراحل آن با ماده سرو كار دارد , و برخى با غير ماده در اين نكته بسيار دقت كن تا بدانى كه در همه عوالم تويى .

نكته : آنچه را مدارك و مشاعرت در مى يابند در واقع مدرك حقيقى حقيقت تواست كه آن نفس ناطقه تست يعنى زبان چشنده نيست