نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ٢٩٩ - در اين كه روح انسانى مدرك معانى صرف , و قابل اعتلاى به ملكوت اعلى , و ارتقاى به لذت عليا است

كند برتر از ملائكه مقربين گردد , و از كروبيان فراتر قدم نهد . رزقنا الله المتعالى و اياكم القرب منه .

و تا بدانى كه اطلاق جناح براى ملك , محمول به معنى مطابقى بال و پرى كه در پرندگان است نيست . بلكه بال پرندگان مثالى و ظلى از اجنحه اى كه براى ملائكه اند مى باشد كه صورتى در زير دارد آنچه در بالاستى .

اين اجنحه در حقيقت قوائى است كه هر يك از آن جواهر مجرده نوريه به حسب مقام و مرتبه خود دارا است . و همين قوى درگاه تمثل براى انسان به صورت اجنحه متمثل مى شوند .

و تعدد و كثرت اجنحه قوى در حقيقت راجع به جهات مختلفه قوايل است چه آنها مجردند , بلكه تعدد اسامى آنها به تعدد قوابل و جهات مختلفه در قوابل است .

شيخ اجل ابن سينا را رساله اى است در نبوت در آن رساله گويد : سميت الملائكه باسامى مختلفة لاجل معانى مختلفة و الجملة واحدة غير متجزئة بذاتها الابالعرض من أجل تجزى القابل . اين گفتار شيخ بسيار بلند است . بدين حقيقت باب مدينة علم اميرالمؤمنين على عليه السلام در يكى از خطبه هايش كه در بحار مرحوم مجلسى منقول است اشارتى فرمود كه لما اراد الله أن ينشى المخلوقات أقام الخلائق فى صورة واحدة قبل خلق الارض والسموات ( ج ٢ من المبين منقولا عن البحار ) .

و قال ابو جعفر عليه السلام ان الله عزوجل خلق اسرافيل و جبرائيل و ميكائيل من تسبيحة واحدة و جعل لهم السمع و البصر وجودة العقل و سرعة الفهم .

و در فص ٥٧ نيز بحث از ملائكه خواهد آمد . عارف رومى در مثنوى گويد :

منبسط بوديم و يك گوهر همه *** بى سر و بى پا بديم آن سر همه