نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ١٣٧ - در بيان حجابهاى انسان از وصول بكمال حقيقى , و در توصيه به تجرد از غواشى , و اشارت بمقامات انسانى است

حجاب اول بسيار به تو نزديك است كه همان هويت و توئى تو است كه لن ترانى مى شنود و با كمال قربش به تو حجاب تو است .

تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيزد *** خوشا كسى كه در اين راه بى حجاب رود

زيرا كه در كتب حكمت متعاليه مبرهن , و در صحف كريمه عرفانى محقق است كه ظهور حقيقة الحقائق كه همان كنز مخفى و هو هويت مطلقه و مقام لا اسم و لارسم است , در مظاهر و مجاليش بقدر وسعت و فسحت آنها تحقق مى يابد يعنى همان گنج پنهان پيدا مى شود .

و مظاهر تعينات وجودى اعيان متكثره اند كه ظهور آن حقيقت بدانها است , و جميع اين مظاهر وجودات ممكنه اند كه فقر نورى يعنى امكان وجودى و بعبارت ديگر ربط وجودى باصل خويش دارند , و اين ربط وجودى آنها اضافه اشراقيه مفيض على الاطلاق بدانها است پس وجود است كه جامع رابط موجوداتست .

ظهور تو به من است و وجود من از تو *** فلست تظهر لولاى لم اكن لولاك

سايه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد *** ما به او محتاج بوديم او بما مشتاق بود

و بدان كه در حقيقت اطلاق اضافه بين خالق و مخلوق بعنايتى خاص است كه بين مفيض و مستفيض به اطلاق و تقييد تميز داده مى شود نه به تمايز تقابلى . اين اطلاق تعين اطلاقى و احاطى است كه حتى منزه از قيد اطلاق است , كه بتفصيل در رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم تحرير و تقرير كرده ايم ( ص ٦٤ - ٧٢ ط ١ ) .

بدان كه به تشبيه با اضافه مقوليه , نام اضافه را بر اين افاضه كه