نصوص الحکم برفصوص الحکم - حسن زاده الآملي، الشيخ حسن - الصفحة ١٣٥ - در بيان حجابهاى انسان از وصول بكمال حقيقى , و در توصيه به تجرد از غواشى , و اشارت بمقامات انسانى است

فص ٢٧

ان لك منك غطاء فضلا عن لباسك من البدن , فاجهد أن ترفع الحجاب ( أن تتجردخ ا ) فحينئذ تلحق فلاتسأل عما تباشره فان ألمت فويل لك , و ان سلمت فطوبى لك و أنت فى بدنك كأنك لست فى بدنك , و كأنك فى صقع الملكوت فترى مالا عين رأت ولا أذن سمعت و لاخطر على قلب بشر فاتخذ لك عند الحق عهدا الى أن تأتيه فردا .

ترجمه : همانا كه مرتورا از تو حجابست تا چه رسد به لباس تو كه بدنست . پس بكوش تا حجاب از ميان برگيرى پس در آنگاه رسيدى پس از آنچه كه مباشر آنى مسئول نگردى پس اگر رنج ببرى واى بر تو , و اگر بى گزند شدى خوشا بحالت و تو در بدنت هستى آن چنانكه گويا در بدنت نيستى و گويا در صقع ملكوتى پس مى بينى آنچه را كه نه چشمى ديده است و نه گوشى شنيده است و نه بر قلب بشرى خطور كرده است پس براى خود عهدى در نزد حق بگير تا اين كه او را تنها در آيى .

بيان : در بعضى نسخ صورت عبارت چنين است : فاجهد أن ترفع الحجاب و تتجرد . . . فطوبى لك و حسن ماب .

من البدن بيان لباس است نه غطاء , چنانكه دانسته خواهد شد .

اين فص را مولى صدرا در مبدأ و معاد بدين عبارت نقل كرده است : قال المعلم الثانى فى الفصوص : ان لك منك غطاء الخ .