بنا بر اين اگر ولايت فقيه جامع الشرايط را تمام بدانيم، همه آنچه در زمان غيبت ملك امام(ع) است به اومى‌رسد. و انفال نيز همانند ديگر اموال امام(ع) به ولى فقيه تعلق مى‌گيرد. بر اين اساس اگرانفال در دوران غيبت مال فقيه باشد، او حق خواهد داشت كه از اباحه اى كه از سوى امامان پيشين(ع) صادر شده بر گردد .

حال سوال اين است كه اگر چنين است با رواياتى كه اباحه انفال را تازمان ظهور قائم(ع) مستمر دانسته اند چه بايد كرد؟ در پاسخ بايد گفت: جواز تصرف در مال غير توقف بر اذن يا اباحه يا رضايت او دارد و مادامى كه يكى از اين عناوين تحقق نيابد تصرف جايز نيست. استمرار و عدم استمرار جواز تصرف تابع استمرار و عدم استمرار اذن و اباحه است. بر اين اساس، فايده اين تحليل و اباحه مستمر آن است كه درطول زمان صدور آن تا قيام قائم(ع) تصرف شيعيان در اموال امام جايز است بى آنكه نياز به انشاى اباحه جديد باشد. بنا بر اين اين مادامى كه از اين اباحه انصرافى حاصل نگردد، بر حال خود باقى است. از طرفى اين اباحه نسبت به آنچه در وقت اباحه ملك امام بوده نافذ است اما نسبت به آنچه كه وقت اباحه ملك امام نبوده موثر نيست.

٩ - مورد نهم از موارد انفال،ميراث كسى است كه جز امام(ع) وارثى ندارد. صاحب منتهى متعقد است كه فقها بالاجماع بر اين راى اند. دليل آن، فرمايش امام باقر( ع) در صحيحه محمدبن مسلم (٩٦)و فرمايش امام صادق(ع) در روايت ابان بن تغلب (٩٧)و فرمايش امام كاظم(ع) در مرسله حمادبن عيسى است كه از اين روايات پيش

(٩٤)همان،٣٦٥،ح ٤.
(٩٥)همان،٦/٣٧٤،ب از انفال،ح ٦.
(٩٦)وسائل،١٧/٥٧٤،ب از ولاء ضمان جريره،ح ١.
(٩٧)همان،٥٤٩،ح ٨.