حال كه با توجّه به بصيرت و آگاهى مجتهد جامع الشرايط نسبت به موارد مصرف خمس، توليت آن (سهم امام)در دست اوست،احوط اين است كه سهم سادات را نيز به او داد ه شود تا آن را بين مستحقّان تقسيم كند. در دوران امر بين فقيه وولىّ فقيه عادل جامع‌الشرايط،بهتر است سهم امام به كدام يك داده شود؟ آيا جايز است آن را به هر فقيهى كه صرفاً مجتهد جامع الشرايط است و فقط از وقايع پيرامون خود در چارچوب محدود مدرسه و مسجد و شاگردانش آگاه است،داد در حالى كه فقيه‌جامع الشرايط كه زمام امور را در دست دارد، در كنار اوست. فقيهى كه در اين زمينه مبسوط اليد است و قدرت را در دست دارد و در گستره‌اى وسيع،منافع اسلام و مسلمانان را تشخيص مى‌دهد و زواياى امور دينى و دنيوى آنان را مى‌شناسد و از مسائل روز و مكر و حيله دشمنان و راههاى پيكار با آنان و راههاى نجات و آزادى و ابزارهاى ترقّى و نشر اسلام آگاه است ؟

يا اينكه بايد سهم امام،بلكه كلّ خمس و همه اموال امام (انفال) را به كسى داد كه در شناخت موقعيّتها و مرجّحات جامعه اسلامى از ديگران آگاهتر است. حداقلّ مى‌توان گفت كه احتياط در اين است كه سهم امام را به كسى داد كه مجتهد جامع الشرايط و آگاهتر از ديگران باشد. و همچنين احتياط حكم مى‌كند كه خمس به كسى داد ه شود كه در شناخت موقعيّت‌ها و تشخيص مرجّحات از ديگران آگاهتر است.

شخص آگاهتر همان كسى است كه بالفعل امور مملكت را در دست دارد،علاوه بر اين اگر گروهى از مجتهدان (كثّر اللّه‌ امثالهم) او را انتخاب كرده باشند بر شايستگى او افزوده مى‌شود. اين در حالى است كه با اين كار (اعطاى سهم امام به چنين فقيهى) برائت