فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٦ - متولى سهم امام(ع) آیت الله محمد یزدی

باشد به واقع‌نزديكتر است تا اينكه ديگرى اين امور را بر عهده داشته باشد.

علامه فقيه نراقى در المستند نُه قول در باره سهم امام ذكر مى‌كند:

١. سهم امام ساقط مى‌شود و تصرّف در آن براى شيعيان حلال است.

٢. سهم امام دفن مى‌شود.

٣. سهم امام بين نيازمندان اهل بيت تقسيم مى‌شود.

٤. تخيير بين اباحه، دفن و وديعه سپارى.

٥. سهم امام بايد كنار گذارده و آن را به وديعه نهاد و نسبت به آن وصيت كرد.

٦. تخيير بين دفن و وديعه سپارى.

٧. تخيير بين دفن،وديعه سپارى و تقسيم بين اصناف سه گانه.

٨. تخيير بين وديعه سپارى و تقسيم بين اصناف سه گانه.

٩. تقسيم بين شيعيان نيازمند و درستكار بدون اينكه به سادات اختصاص داشته باشد.

وى پس از بيان اقوال و دليل قائلان و نقد و بررسى آنها، مى‌گويد:

اكثر اين اقوال هر چند تداخل دارند، امّا همه آنها به قرينه حاليه بر اذن امام دلالت مى‌كند. ما يقين داريم كه امام(ع) در عصر غيبت ذى حقّ خمس است و به آن نياز ندارد و كسى كه خمس برذمّه دارد،نمى تواند آن را به امام بدهد و اين اموال در معرض تلف شدن و از ميان رفتن است، در حالى كه دوستداران و ياران پرهيز كار امام در نهايت فقر و تنگدستى و نياز به سر مى‌برند و امام قطعاً با رفع نيازمندى و گرفتارى آنان به وسيله اموالش موافق است.

وى سپس سخن خود را در اين باره به درازا مى‌كشاند كه فقط ائمه(ع) مصداق آيه: {الذين يؤثرون على انفسهم و لو كان بهم خصاصة } هستند و امام است كه خليفة اللّه‌ بر روى زمين است و مؤمنان عائله او هستند،چنانكه در مرسلؤ حماد آمده است: «هو وارث من لا وارث له يعول من لاحيلة له».

امام سر چشمه سخاوت است مخصوصاً اخبار متواترى از آنان واردشده است كه