خمس به شش سهم تقسيم مى‌شود، سهم خدا و پيامبر و ذى القربى كه همان امام(ع)است از آن پيامبر است و پس از او از آن امام است كه جانشين اوست. آنچه پيامبر يا امام از خمس دريافت كرده است به ورثه اش منتقل مى‌شود. سه سهم ديگر از آن يتيمان و مسكينان و ابن سبيل‌هاى آل محمّد است....

تا آنجا كه مى‌گويد:

دوم: مسايل مربوط به چگونگى تصرّف در خمس:

١. بدون اجازه امام تصرّف در خمس جايز نيست، اگر كسى اين كار را بكند غاصب محسوب مى‌شود و اگر از اين رهگذر سودى به دست آورد،مال امام است.

٢.هر گاه امام بخشى از حقوق خود در خمس را با كسى مقاطعه كند، مازاد بر مقدار مورد مقاطعه، براى طرف مقاطعه حلال است ولى پرداخت مقدار مورد مقاطعه بر او واجب است.

٣. درعصر غيبت، اموالى كه در امور مربوط به نكاح و مسكن و معاملات،مصرف مى‌شود بدون اخراج خمس براى مردم مباح است اگر چه همه يا مقدارى از آن،مال امام باشد و اخراج سهم اصناف سه گانه موجود لازم نيست.

٤.در زمان حضور، خمس واجب را بايد به امام داد و در باره خمس در عصر غيبت چهار قول ضعيف (قيل) وجود دارد:

الف) خمس مباح است. (پرداخت آن لازم نيست)

ب) نگهدارى آن واجب است و در هنگام آشكار شدن نشانه‌هاى مرگ وصيّت مى‌شود به نگهدارى آن.