والانفال كل ارض خربه:بادك اهلها و كل ارض لم يوجف عليها بخيل و لاركاب، و لكن صالحوا صلحا و اعطوا بايديهم على غير قتال (٢٧)انفال هر زمين ويرانى است كه اهل آن كوچ كرده باشند و هر زمينى كه بر آن اسب و سوار نتاخته باشد، بلكه صاحبانش به مصالحه و بدون جنگ آن را تسليم كرده باشند.

٢ . روايت حلبى ازامام صادق(ع) كه درآن آمده است:

قال: سئلته عن الانفال فقال: ماكان من الارضين باد اهلها و...؛ (٢٨)امام صادق فرمود: زمينهايى كه ساكنان آنها كوچ كرده باشند....

٣. دو روايت محمدبن مسلم (٢٩)، صاحب حدائق روايت نخست محمد بن مسلم را صحيحه يا حسنه دانسته است، (٣٠)به نظر مى‌رسد ترديد او به خاطر وجود ابراهيم بن هاشم در سند اين روايت است. در مقابل صاحب جواهر آنرا موثقه دانسته است. (٣١)اين بدان خاطر است كه شيخ روايت را به على به حسن بن فضال اسناد داده است. اما اردبيلى در جامع الرواه گويد:

«در طريق شيخ به على بن حسن بن فضال چنانكه در مشيخه و فهرست آمده، على بن محمد بن زبير، قرار دارد. (٣٢)

اين سند به طور صحيح در تهذيب باب حدث هايى كه موجب طهارت مى‌گردد، در حديث ششم، (٣٣)و باب حكم نابت حديث چهل و يكم (٣٤)و باب حيض حديث پنجم،

(٢٧)وسائل،٦/٣٦٥، ب ١ از انفال، ح ٤.
(٢٨)همان،٣٦٧،ح ١١.
(٢٩)همان، ح١٠ و ١٠.
(٣٠)الحدائق الناضره،١٢/٤٧١.
(٣١)جواهر الكلام،١٦/١١٦.
(٣٢)جامع الرواه،١/٥٧٠.
(٣٣)تهذيب الاحكام،١/٢٦باب احداث موجب وضو،ح ٦.
(٣٤)همان،١/١٢٩ ب ٦ از احكام جنابت،ح ٤٣.