تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٣٥ - آيا ابو طالب به دين اسلام گرويده بوده است يا نه ؟

ونفاق انداز وتبهكاريد يا نه ؟ كسى به ابو طالب مراجعه نمى كرد ، يعنى قريش ارتباط خود را با ابو طالب قطع كرد وابو طالب به شعب برگشت ومى گفت : اى گروه قريش ، چرا ما را محاصره ومحبوس ساخته‌ايد ، با اين كه حقيقت آشكار شده است . سپس ابو طالب ويارانش ميان بيت واستار بيت وارد شده مى گفت :
« اللهم انصرنا ممن ظلمنا وقطع ارحامنا . . . » [١] ( پروردگارا ، ما را در مقابل كسانى كه بما ظلم كردند وقطع رحم نمودند پيروز فرما ) .
سه داستان فوق مى تواند اسلام ابو طالب را به طور قطع اثبات كند . كراجكى به واسطه راويان از ابان بن محمد نقل مى كند كه « نامه‌اى به امام على بن موسى الرضا عليه السلام نوشتم وپرسيدم كه فدايت شوم ، من در ايمان ابو طالب شك كرده‌ام ؟ » در پاسخ من نوشت :
« ومن يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ اَلْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّه ما تَوَلَّى ٤ : ١١٥ » [٢] « انك ان لم تقر به ايمان ابى طالب كان مصيرك الى النار . » [٣] وهر كس كه جز راه مردم با ايمان را تبعيت كند او را به حال خود مى گذاريم . اگر تو به ايمان ابى طالب اقرار نكنى پايان كارت به آتش است :
محمد بن على بن بابويه از عبد العظيم الحسنى نقل مى كند كه به امام على بن موسى الرضا مى نويسد :
« عرفنى يا ابن رسول الله عن الخبر المروى ان ابا طالب فى ضحضاح من نار يغلى منه دماغه ، فكتب اليه الرضا عليه السلام « بسم الله الرحمن الرحيم أما بعد فإنك ان شككت فى ايمان ابى طالب كان مصيرك الى النار . » [٤]

[١] مضمون از طبقات ، ابن سعد ج ١ قسم اول ، ص ١٢٥ چاپ ليدن . .
[٢] سوره النساء ، آيهء ١١٤ . .
[٣] الغدير ، علامه امينى ، ج ٧ ص ٣٨١ . .
[٤] الغدير ، ج ٧ ص ٣٩٥ . .