تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٦ - آيه

( هنگامى كه نعمتى را به انسان داديم ، از سپاس وگرايش بما روى گردان شده واز اداى حقوق آن نعمت دور مى شود وموقعى كه شرى به او برسد مايوس مى گردد ، به آنان بگو : هر كسى مطابق آن چه كه براى خود پذيرفته است ، رفتار مى نمايد ، پروردگار شما است كه به هدايت شدگان طريق حق داناتر است ) .
« ويُضِلُّ الله اَلظَّالِمِينَ ويَفْعَلُ الله ما يَشاءُ ١٤ : ٢٧ » [١] ( وخداوند ستم كاران را گم راه مى كند واو هر چه بخواهد انجام مى دهد ) .
« إِنَّا لِلَّه وإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ٢ : ١٥٦ » [٢] ( ما از آن خدا وبه سوى او برمى گرديم ) .
« مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى اَلأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً ولا زَمْهَرِيراً ٧٦ : ١٣ » [٣] ( آنان در بهشت به سريرهاى بهشتى تكيه نموده نه آفتابى در آن خواهند ديد ونه سرمايى ) .
« أَلا لَه اَلْخَلْقُ واَلأَمْرُ تَبارَكَ الله رَبُّ اَلْعالَمِينَ ٧ : ٥٤ » [٤] ( هشيار باشيد كه عالم امر وسلسلهء آفرينش از آن او است ) .
« فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْه اَللَّيْلُ رَءا كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ اَلآفِلِينَ ٦ : ٧٦ » [٥] ( وقتى كه شب تاريكى خود را روى او ( ابراهيم ) آورد ، ستاره‌اى را ديد وگفت : اين است پروردگار من وقتى كه ستاره ناپديد شد ، فرمود من ناپديد شونده ها را دوست نمى دارم . )

[١] سوره ابراهيم ، آيهء ٢٧ . .
[٢] سوره بقره ، آيهء ١٥٦ . .
[٣] سوره الدهر ، آيهء ١٣ . .
[٤] سوره الاعراف ، آيهء ٥٤ . .
[٥] سوره الانعام ، آيهء ٧٦ . .