تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٠٢ - عالىترين اعتدال و بنيان كه در خلقت انسانى به كار رفته است
ديده مى شود ، در صورتى كه ماهيت وخواص لذت اگر واقعا بىنهايت نباشد ، حد اقل قابل شمارش نيست ، به عنوان نمونه ماهيت وخواص لذتهاى زير را در نظر بگيريم :
١ - لذت نوازش نسيم سحرگاهى .
٢ - لذت تماشاى گلها وچمنها .
٣ - لذت نظاره بر آسمان لاجوردى كه با داشتن واحدهاى محدود ( مثلًا ماه وستارگان ويك فضاى گسترده با رنگ لاجوردين ) مخلوطى از احساس عظمت وبىكرانگى است .
٤ - لذت ديدن مجموعهء منظم .
٥ - لذت تماشا به موجودات بزرگ در شرايط معين .
٦ - لذت امكانات مادى .
٧ - لذت رهايى از بيمارى ونيل به تندرستى مخصوصاً در مواقعى كه خطر بيمارى جدىتر باشد ووصول بيمار به تندرستى با سرعت انجام بگيرد .
٨ - لذت سلطه بر طبيعت :
٩ - لذت سلطه بر انسانهاى ديگر .
١٠ - لذت آرامش پس از اضطراب .
١١ - لذت آزادى طبيعى .
١٢ - لذت آزادى روانى وروحى .
١٣ - لذت فرو رفتن در روياهاى مورد تمايل .
١٤ - لذت پيروزى اگر چه موقت ونسبى بوده باشد .
١٥ - لذت اشباع غريزهء جنسى .
١٦ - لذت زيبا بينى وزيبايابى كه اگر درست تحليل روانى وموضوعى در بارهء موضوع زيبا صورت بگيرد ، بعدد انواع زيبايىها ، به لذتهاى متعدد ومتنوع خواهيم رسيد .